Tören bittikten sonra 56 numaralı odamıza dönerken Buster : ''İyi konuştun ha !'' Diyordu aklım hala dövmeli kız ve Diablo'nun avcundaki parşömende olduğundan spontene cevaplar verebildim sadece .
-"Sen kesin daha iyi konuşurdun . Mantıklı saçmaladım o kadar.'' dedim duvardan aşağıya doğru inerken .
-"Öğreniyorsun . Tuttum bunu .''
Diablo'nun elindeki notu merak ediyordum - buraya gelene kadar neden açmadıgını anlıyordum . Tamamen güvende değilken okumak olmazdı tabii ... ve o notu okumak onun için çok da kolay değildi anlaşılan -ama merak ettiğim bir başka şey de mavi pelerinliydi .
-" Mavi pelerinlinin olayı ne ? Daha yaşlı diye falan mı rengi değişik? '' dedim nefes nefese aşağıya atlarken . Ayaklarım yere temas ettiği an tüm vucudumda hissettiğim o anlık uyuşmaya nasıl alışacaktım bilmiyorum ...
-" Kuyu için defalarca hayatını ortaya koymuş . Kahramanlık ödülü gibi düşün . '' dedi Diablo.
-"Kimi kurtarmış ? '' dedim duygusuz bir sesle .
-" Kuyu'yu ." Derken benimkinden daha duygusuz bir ses tonu kullanıyordu .
-" Ya içindekiler ?''
-" Büyük bir savaştı kayıplarımız vardı elbette. Ben çok küçüktüm ama hatırlıyorum; onun kahramanlığı herkesin dilindeydi. '' dedi
-" Benim bildiğim ,kahramanlar hep ölü olur . Garibime gitti.''
-" Düşman her zaman canını almak istemez . '' dedi Diablo.
Ne acıtan bir cümleydi. Öyle düşmanlar vardı ki !
Canımızdan fazlasını istiyorlardı . Ölüm iyi bir olasılıktı onların yanında .
" Nasıl baş edeceksin onlarla ? " diye sordu 'H' tipi . Nasıl baş edecektim ?
Ölüp ,kahraman olmak bile mümkün değildi .
Ölemezsin demişti 'H' tipi her zamanki gibi haklıydı . Ölemezdim. Ölemiyordum...
''Daha fazla dayanamayacağım toplanın okuyorum '' dedi Diablo ... sesi heyecan ve kaygı doluydu ; geleceğini belirleyecek bir sınava girecekti sanki .
Hepimiz, hızla etrafına dizildik . Yamuk çember yeniden oluşmuştu. Hepimizin nefesleri hızlanmıştı . Ellerim titriyordu ... Ne yazıyordu o kağıtta ?
'S' tipi :" Belki de boştur ya da içinde saçma sapan bir şey vardır 'dondurma soğuktur' gibi ''
Sence bu mümkün mü ?? Ne komiksin (!)
Diablo'nun sesi dondurma gibiydi ... her zaman dediğim gibi ; saçma gelebilir ama ... bazen soğuk bazen erimiş- Sadece bir kere Abbey ile konuşurken duydum - ama hep tatlı geliyordu kulağa en soğuk hali bile sizi güvende hissettirmeye yetiyordu .
Bu garip dondurma tonları ile okumaya başladı sarı ve yıpranmış parşomeni :
Adımı merak edenleriniz varmış . Bilmenize gerek yok . İlla bir isim isteyecek olanlarınız 'Ivy' diyebilir. Adımı kullanmak zorunda kalmamanızı umuyorum. '' dedim, Mia . Hepsi öylece baktılar . Ne kadar korkmuşlardı inanamazsın-''
Diablo devam edemiyordu . Siz hiç en sevdiğinizin ismini bir katilin dudaklarına değdiğini hissettiniz mi ? Abbey, Diablo'nun elindeki kağıdı sesli bir şekilde okumaya devam etti . Bu sırada Jack , Diablo'yu sımsıkı tutuyordu. Sanki bir yere kaçmasından korkuyordu ...
''Nefeslerini tutmuş dinliyorlardı beni . Öleceklerdi Mia . Öldürüleceklerdi . Ben iyi bir öğretmenim . Biliyorsun . Ben onları diğerlerinden önce öldürecek daha önce öğretecektim bu acıyı ... Çünkü ben, iyi bir öğretmenim .
Canım acıyor Mia... Hem de çok . Seni özlüyorum .
Bir tanesine tertemiz bir sayfa gösteriyorum ve '' Bu sayfadaki çizikleri görüyor musun ? '' diyorum .
Korkudan konuşamıyor . Israr edince de '' Bilmiyorum. '' diyor . Korkuyor, Mia.
''Kural :1 yalan söyleyecek kadar aptal olma '' dedim ve kağıdı buruşturup ağzına soktum . Bir kısmı hala dışarıdaydı ama çoğu o çarpık ağzına girmişti. Sonra diğerlerine dönerek :
"Kural :2 korkup gerçeği gizleyecek kadar aptal olmayın '' dedim ve ağzındaki kağıdın ucunu yaktım . Yüzündeki korkuyu görmen gerekiyordu Mia . Ağlamak istiyordu ama yapamıyordu .
Kıpırdayamıyordu , acizdi. Aptallardı Mia . Hepsi. Herkes . Ölümü bile hak etmiyorlardı . Diğer öğrencilerime çalı çırpı ,yakılacak bir şeyler toplattım . Hepsini diri diri yaktım .
Mia , miniğim. Korkma benden . Seni öldürmeyeceğim. Sadece senden gizlemek istemiyorum.
Korkma benden, seçtiğim ilk ve son şey .
Çığlıkları en güzel şarkıydı sanki . Onlar yanarken çıkan sesler ve dumanlar . Mükemmel bir tabloydu. Ressam olmuştum Mia . Ölümü anlattığım binlerce tablo ve ben... Öldüler mia . Hepsi. Ölüm bu kadar kolaydı işte. Onlara ölümü öğrettim... Ben iyi bir öğretmenim, Mia. Sen bunu biliyorsun , diğerlerinin bilmesine gerek yok .En iyi olmak için çalışıyorlardı . En iyi olsalar bile sığmayacaklardı buraya . Onları ben öldürmesem yaşayabilecekler miydi ?
Ben iyi bir öğretmenim... Kurtardım onları Mia .Seni de kurtaracağım. Kendimi yok ederek seni yaşatacağım. Seçtiğim tek şey ; sensin, Mia . Seni seviyorum miniğim . Evrendeki her şeyden daha çok. Canım acıyor ama dayanabilirim. Senin için Mia . Senin için... Dayanacağım.
Ölmüş bedenlerine: ''Kural:3 Enerjinizi kaybedecek kadar aptal olmayın '' diyorum . Sanırım son dersleri bu oldu. Öğretmenler öğrencilerini geride bırakmaz . Ölmüş olsalar bile getireceğim onları sana . Korkma benden...
5' e tamamlandığında yeni öğrencilerim olacaklar. Ölüm , bağlandım. Bağlandım. Ben, ölümle bağlandım.
Kalbim durmuştu . Ölüm yaşattı beni . Ölümle bağlandım. Ben, Ivy. Yani siz öyle sanıyorsunuz . Her şeyin başladığı yerdeyim . Ve her şeyin biteceği yer . Bulun beni Ben sizi bulmadan .
Ölü öğrencilerimden korkma ,miniğim. Ölüler zarar vermez . Dirilerden kork asıl . Ben yaşamıyorum Mia .
Çok kişi öldü . Bu daha hiçbir şey . Hepsi... Hepsi gittiler. Benim yüzümden mi Mia ? Ben sadece seni seçtim. Geri kalanlar da mı benim seçimim ? Ben sadece seni seçtim Mia . Korkma artık benden .''
Okuması bittiğinde midemdeki ağrıyı daha yoğun hissettim. Midem dünyadaki tüm dışkıyı yemişim de çıkarmak istiyormuşum gibi baskı yapıyordu .
'S'tipi : ''Yaratıcı bir benzetme daha ...''
Mia... Neler olmuştu böyle? Bu gerçek olamayacak kadar kötüydü. Sorunları olan , acımasız bir katille yaşayan minik bir kız . Neler geçmişti başından . Ivy gibi ölümü bile iyi bir olasılık haline getiren biri kim bilir Mia'ya neler yapmıştı ?
Hepimizin gözyaşları birbirine karışırken Jack 'in Diablo'yu neden sıkıca tuttuğunu o an daha iyi anladım . 56 nolu odada yerinden kımıldatmadığı tek şey; balık Buster'dı .
Sesini çıkarmasa da içindeki çığlıkları duymak pek de zor değildi .
Diablo, ağlamıyordu; hissizdi . Sadece Ivy' e ulaşamadığından etrafı yıkmak, dökmek istiyordu .
Abbey , Buster ve Jack onu tutmaya çalışırken yanlarına bile yaklaşmadım . Öfkesini dindirmeyi bilmeyen etrafındakilerin gözyaşlarını görmeye hazırlanmalıydı .