Çıktım dışarı enker günümde.
Yol bitmez, dert tükenmez bu namert kış gününde.
Ağaçlar küsmüşte dökmüş yaprağını,
Kuşlar uçmuşta gitmiş uzağa.
Gide gide vardım bir çıkmaza.
Ses gelmez, ışık vurmaz.
Bir Allah'ın kulu duymaz.
Dışarısı soğuk ama içim yanıyor.
Dilim varmadı konuşmaya,
Yazdım yine bu ellerle derdimi bir kağıda.
Biraz su serpiyor insanın yüreğine,
Bu amansız kış günlerinde
-Sena Ç.-