Gözyaşlarımla ıslanan peçete kurumadan
Akan yaşlardır içimdeki kırıklığı harlayan
Başım öne eğik bakarken mısralara
Yakasım gelir geceden bir hatıra
Sinerken depresif koku bedenime
İyi olur mu bilmem bu divane
Gezer durur avare avare
Bilmez mi neresidir, gelmez mi yine evine
Çalmaz mı kapıyı her gece
Demez mi evim nerede
Geceden bir acı çeker mi yine
Acı kendisi olmuşken hemde