Southampton Limanı’nın sisli sabahında, birinci mevkinin o ihtişamlı rampasından yukarı doğru yürüyen Rose, omuzlarındaki ağır yükle nefes almakta zorlanıyordu. Annesi Ruth ve nişanlısı Cal, onu sadece zenginliklerini koruyacak bir süs eşyası gibi görüyorlardı. Rose için Titanic, kendisini ölüme götüren görkemli, yüzen bir hapishaneydi.
Aynı dakikalarda, limanın hemen yanındaki köhne bir meyhanede, cebindeki son kuruşu ve elindeki tüm geleceği bir kumar masasına yatıran Jack Dawson vardı. Şans, hayatında ilk kez onun yüzüne güldü ve masadaki o değerli kağıt parçasını kazandı: Titanic’e üçüncü mevki bir gidiş bileti! Jack, arkadaşıyla birlikte gemiye doğru koşarken, hayatının aşkına ve aynı zamanda kendi kaderine doğru koştuğundan tamamen habersizdi. O, hayatı geldiği gibi yaşayan, rüzgarın götürdüğü yere giden özgür bir ruhtu; Rose ise altın bir kafeste çırpınan bir kuş.