Kendimce yeniden ve yine bitaptım, dertlerim başa bela.
Yalnızca benim mi dertlerim vardı da bu zihnimdeki kargaşa?
Lakin o konuştuktan beri aklımda hoş, marifetli gürültü.
Düğümlerim çözülür, çözülür; paslar gelmesin katiyen eski manzara.
Kayıp etme ruhunu, kalmasın yüreğin acınacak sefalet içinde.
Sefalet sana mı layık, basma gönlünün ıssız, kalpsiz derinlerine.
Gönlün rahat mıdır? Vicdanın nafile kalemden ibaret değil mi?
Şahsım gibi kaldın mı sen, senin gibi aptal sefaletler içinde.
*Bu şiiride beğeninize sunuyorum.Umarım beğenirsiniz.İyi günler,iyi akşamlar veya her neyse...
(◍•ᴗ•◍)✧*。
