İnsanlar çok farklıdırlar, kimi siyahı sever kimi beyazı. Ama ortak olan tek noktaları zeki olmalarıdır, zeki olurlarsa başarılı olup herkes tarafından sevilirler. Ama tembel olurlarsa hiçbir kişi tarafından sevgi göremezler.
Ben otistik bir bireyim ve, bu farklılığım yüzünden çok fazla zorbalığa marus kaldım. Sürekli benimle alay edip bana ayak işlerini yaptırır ve bana zorla söylemem gereken şeyleri söyletirlerdi. Sırf onlar yüzünden çok fazla ceza aldım. Onları şikayet ettiğimde bana daha fazla zorbalık yaptılar.
Herşeye rağmen onlardan çok farklı bir özelliğim daha vardı, sınıfta çok zekiydim. Her sınavda yüksek not alır ve yıl sonunda da başarı belgeleri alırdım. Ama onlar benim başarıma katlanamaz ve daha fazla zorbalık yaparlardı.
Peki kim 'onlar' ? Tabii ki de okulumuzun en kötü zorbaları. Tüm zorbalar kötüdür ama, bu zorbalar daha da kötü. Bir keresinde bir kız onlara yanlış içeceği getirdiği için, çok kötü dövmüş ve bayıltıcı iğne yapmışlardı. Kız o gün olanlardan dolayı okuldan ayrıldı ve bir daha geri dönmedi. Bayıltıcı iğne yaptıkları için, kızı ilaç kullanan bir bağımlı gibi gösterdiler, ve bu yüzden kendine zarar verdiğini söylediler. Kızın kanındaki ilacın dozu çok fazla olduğu için, bu iddialar kabul edildi.
O zamandan beridir herkes, zorbaların her dediklerini yapıyorlar.
Bu zorbalar kız, erkek fark etmeden grup oluşturdukları için, her biri kendi cinsine zorbalık yapıyor. Ne yazık ki, hiçkimse bu konuyla ilgilenmiyor.
Benim kim olduğumu soracak olursanız, adım Min-Seo ve 15 yaşındayım. Defalarca kez okul değiştirse de zorbalığa uğramaya devam eden otistik bir birey.