Hazırlıklar sürüyor, herkes heyecanlı bir şekilde işlere koyulmuş durumdaydı. Emre de sık sık yanıma geliyordu. Çokda onunla konuşmak istemiyordum. Nikaha kadar babamla kalmak istediğimi söyledim. O da anlayış gösterdi ve son iki gün kala geldi.
" Nida seninle bir şey konuşmak istiyorum. "
" Burada söyle "
" Peki " derin nefes aldı
" Nida ben seni sevdim. Hemde çok seviyorum. Senin gönlün olamadığını biliyorum hayatını kaybettiğimi de biliyorum ama sana olan aşkım ağır basıyor. Onun için seni mutlu edeceğime dair sana söz veriyorum."
Bir şey demedim o devam etti.
" Umarım sende beni seversin. Seni bir ömür boyu bekleyeceğim. Kara kızım " diyerek beni öptü. Şok kaldım ve o etkiyle yüzüne Osmanlı tokadı kadar ağır bir tokat yapıştırdım.
" Haklısın özür dilerim" dedi ve odadan çıktı. Ben hala şok içinde olanları düşündüm. Her ne kadar da sevsede onu benim hayatımı mahvetiği için affetmek istemiyordum. Zamana bırakmak istedim babamın çağrısı ile yanına gittim. Olanları anlattım.
" Ahh güzel kızım umarım mutlu olursun. Beni affet, senin hayatını mahvettim." Diyerek saçımı okşadı. Elini tuttum.
" Hayır babacığım, sen hep yanımda oldun ve hala da yanımdasın lütfen öyle deme elbet ki bir gün mutlu olurum senin için de olsa mutluyum. "
" Kızım yarın gece Emre'ye söyle yanıma gelsin onunla bir şey konuşmak istiyorum."
" Tamam baba"
Hemşire gelip yemeği bıraktı ve yemeğimizi yedik. Annem eve gitmişti. Zaten onu gördüğüm de yoktu. Babam uyurken hava almak için dışarı çıktım. Yine her zamanki yerime geçtim. Oturdum ve kulaklığımı taktım. Klasik bir müzik açtım ve hayallere daldım.
" Koş koş nereye kadar sonunda yakalayacağız seni "
" Benim olacaksın "
" Seni küçük orospu"
" Seni küçük yalancı " gibi sesler kulağımda çalıyordu. Gözlerimi açtığımda karşımda Emre'yi gördüm.
" Sakin ol Kara kızım ben geldim rüya gördün sadece "
" Nnasıl geldin sen ve ne işim var burada "
" Önce suyu iç de " diyerek suyu uzattı içtim.
" Evet şimdi asıl sen burada ne yapıyordun."
" Hava almaya çıkmıştım kulağımda müzik vardı sonrasını hatırlamıyorum."
" Bende eve giderken seni öyle görünce yanına geldim. Hadi bakalım seni hastaneye bırakayım da öyle gideyim."
Dedi . Kolunu uzattı. Tutmadım kendim kalktım ve yürümeye başladım. Arkamdan geliyordu. Beni hastaneye bıraktı. Tam giderken babamın dediği aklıma gelince
" Emre bekle"
" Efendim Kara kızım"
" Bir bana öyle demeyi bırak. İki babam seni yarın gece çağırdı söylemesi gereken bir şey varmış."
" Tamam gelirim. Kendine dikkat et güzellik" dedi ve odadan çıktı. Saate baktım gece iki olmuştu. Yorgun olduğum için uyumak istiyordum ama meraktan uyuyamıyordum. Düşüne düşüne uyuyakaldım. Sabah hemşirenin sesiyle uyandım.
" Ne oldu babama "
" Sakin ol kızım bir şey yok kalkda bir şey yiyelim acıktım."
" Tamam baba"
Tuvalete geçip elimi yüzümü yıkadım. Üstümü değiştirdim ve babamın yanında verilen kahvaltıyı yaptık.
" Kızım Emre'ye söyledin değil mi?"
" Tabi baba da ne konuşacaksın ki ?"
" İş mevzusu falan filan kızım sen merak etme"
" Peki "
Etrafı toplayıp evdeki işlerim için çıktım annem geldi.
Yusuf Bey'in Anlatımıyla
Bir yıl önce
" Yusuf ne oluyor Allah aşkına"
" Sus Semra neler olduğuna bakmaya çalışıyorum."
Kimi arasam red cevabı alıyordum. Son günlerde işlerim aksine gidiyordu. Eşref Bey'le olan borcum gittikçe artıyordu. Ne yapacağımı bilemiyorum. Kimden para istesem vermiyordu. Artık batmak üzereydim. Bunu bir şekilde gizlemek için çabalarım artık, son günlerde korkunç ağrım vardı. Bundan Semra' ya bahsettim. Doktora gittik herhangi bir problem olmadığını söyledi. Sadece ilaç verdi onları kullandım ama bir hafta sonra daha kötü oldum ki bu sefer başka doktora gittik. Üzerimde kanser olduğunu belirtildi ve tedavi süreçleri başladı Allah'tan onu devlet karşıladı. Günlerdir acı çekiyorum. Kızımın üzgün olması beni üzüyor. Bunları düşünürken
" Bey artık ne yapacaksın elimizdeki herşey gidiyor. Bu arada geçen gün Eşref Bey yanıma geldi Nida'yı istedi bende gelin dedim."
" Neee bunu nasıl yaparsın sen ?"
" Bana para lazım ben kızını sattım ve parasını alacağım."
" Sende bunu bir vasiyetin olarak söylersin oda kabul eder."
Kabul ettim ve o günden sonra kızım için Afganistan'daki mallardan ayırdım. Ve mektup yazmaya başladım. Ve bunları kocasına vereceğim ve ben öldükten sonra okur diye düşündüm. Akşam oldu ve Emre geldi.
" Yusuf amca beni çağırmışsın"
" Evet oğlum geç şöyle"
" Sana bu kutuyu vereceğim. Ama içini açmadan herkesten saklıyorsun . Ben öldükten sonra Nida'ya vermeni istiyorum."
" Sana güvenebilir miyim?"
" Tabi ki "
" Bunu sen ve ben biliyoruz sadece bu kutuyu benim mezarımın yanına göm daha sonra zamanı gelince ver kızıma "
" Peki size söz veriyorum." Dedi ve kutuyu alıp gitmesini söyledim çünkü Nida geliyordu.
" Aaa hayırdır babam nedir seni heyecanlandıran"
" Ne olsun kızım evleniyorsun ya o yüzden " diyerek güldüm.
" Hahaha çok komik babacığım." Diyerek beni gıdıklamaya başladı. Saatlerce konuştuk gülüştük. Nihayet o gün geldi sabah hazırlandık ve çıktık.
Şimdiki Zaman
Altı ay öncesi düğün gecesi
Nida'nın Anlatımıyla
Ayaklarım beni taşımıyordu artık, nasıl yürüdüm. Nasıl tabutum olan masaya oturduğuma dair bir fikrim yok, etrafımda mutlu olduğumu düşünerek gülüyorlar ama hal bu ki hiç de mutlu değildim. Kefenim olan bu beyaz gelinlik, yanımda oturan kim olduğunu dair bilmediğim bir adamla yan yana oturmuştum. Karşımda nikah memuru duruyor.
" Gelin hanım üçüncü kez soruyorum. Emre Aydın'ı eş olarak kabul ediyor musun?"
Bu sesle düşüncelerimden uzak kaldım. Başımı kaldırıp anneme ve babama baktım. Babam hüzünlü bir şekilde gülümsedi. Annemde mutlu bir şekilde evet dememi bekliyordu.
Kendi kızının hayatını mahveden bir birey olmak nasıl bir duygudur acaba? çocuklarım olursa bende böyle olur muyum?
" Evet ediyorum" o kelime ağzımdan çıktı.
Evet dedim ben
Evet dedin EVET
Nikah bittikten sonra herkes takı takıyor, tebrik ediyordu. Kimse sormadı, kimse yanımda olmadı hep yalnızdım ben şimdi toplanmışlar da neyine, benim gerçekten ne istediğimi bilmiyor kimse, bunun ne önemi var ki artık olan oldu hayallerim yıkıldı. Gelin oldum evlendim ve artık bir kocam var. Bunların ne olduğunu bilmiyordum. Annem bana bir şey demeden beni vermişti. Para için satmıştı. Ertesi sabah babam öldü...