Bölüm 1

Hava yağmurluydu Gavin yine insanları zorbalarken bir şey farketti "yeni kişi gelecekti bugün" Zorbaladığı insanı rahat bıraktı ve dışarı sigara içmeye gitti o sırada Aideni gördü tabi bu bahsettiğim aiden yeni gelen kişi Gavin sırıttı Gavin:Ooo, yeni kişi demek adın ne bakalım? Aiden:ah...aiden Yağmurdan ıslanmış saçlarını kenara attı ve yüzünü gavine çevirdi*aiden: senin adın ne?Gavin sırıtarakGavin:sen sevgilim desen olur bebeğim isimlere ne ihtiyaç var?(Aidenin yani akifin yerinde olsaydım bu çocuk salak mı derdim bune aq)Aiden kızarır klasik uke gibi düşünün...Aiden: ha.. ha...menmun oldum ismini bilmediğim Arkadaş...Gavin bir anda Aideno duvara itip arkasına baktı Gavin:kasa güzelmiş Demesiyle zilin çalması bir oldu gavin sırıtarak gitti Aiden ise affalayarak sınıfını aramaya gitti...ve her hikayede olduğu gibi aynı sınıfa denk düştüklerini öğrenir ve içinden şunları der"Lanet olsun! Yani tamam güzel birisi ama yani hiç hoş birisine benzemiyor.. içindeki sese devam ederken yavaşça dışardaki sesleri duymaya başlıyordu Gavin:aptal! Buraya bak aloooAiden:hıh? dalmışım....Gavin göz devirir ve diyeceği seyden vaz geçer gider.. o sırada Aiden hiç birşeyden anlamaz affalayarak dolabının yanına gider dolabı açar ve bir kağıt görür..bu kağıt mavi karttı bu okulda bu kağıt parçasının anlamı çoktu insanlar Aidene acıyarak bakıyordu bazısı gülüyordu...Aiden:n-neler oluyor???neden hepiniz bana bakıyorsunuz?!-O sırada diğer karidordan olan ayak sesleri yankılandı. Teneke dolapların üzerine sert bir yumruk indi, metalin çınlaması sessizliği böldü. Çocuklar yanından geçerken başlarını öne eğdi, adımlarını hızlandırdı.Sırt çantasını tek eliyle sürükleyerek yürüyen ince yapılı bir öğrenci, omzuna aniden çarpan gölgenin ağırlığını hissetti. Çanta yere düştü. Defterler saçıldı. Yerdeki sayfaların üzerine ağır bir ayak bastı, iz bıraktı.Kahkahasız, kelimesiz bir üstünlük vardı yüzünde. Dudaklarının kenarı bile kıpırdamadı. Sadece bakışlarıyla ezdi, yalnızca varlığıyla sindirdi.Duvara yaslanan çocuk, nefesini tutmaya çalıştı. Kalemi yerden almak için eğildiğinde bir tekme, kalemi koridorun ucuna savurdu. Arkasından koşmaya bile cesaret edemedi.Zil çaldığında sınıfa giren herkes sandalyelere sessizce oturdu. O ise sıranın üzerine oturdu; kurallar ona işlemezdi. Öğretmen göz göze gelmemeye çalıştı, diğerleri nefesini tutarak yokmuş gibi davrandı.... bunu yapan çok belliydi..