" 20.07.2025
Sevgili günlük. Yine yaz geldi ve benim sıkıcı günlerim yine başladı. Artık ne yapacağımı bilmiyorum. Neyle uğraşmam gerek? Artık herşey çok sıkıcı, ne yapsam sıkıntıdan yarıda bırakıyorum. Belki annem bana yardım edebilir. Pek emin değilim ama. Herşeyi kendim karar versem daha iyi olurmuş. Aslında haklı da. Ama bana bir akıl olsada son kararı ben versem keşke. Neyse. Şimdi gidip bir sorayım, belki bulurum. Umudumu kesmemeye çalışacağım. Ayrıntıları birazdan yazarım. Şimdilik güle-güle"
Günlüğümü kapadım ve derin bir of çektim. Hayattan bıkmışcasına, yorgunlukla günlüğü yatakta bırakıp kalktım. Acaba neyle uğraşsam? Her şeyden çabuk sıkılan birisi olarak cevap bulmam zor olabilirdi. Aklımda bir soru daha belirdi.
Acaba annem nasıl birşeyle uğraşmamı isterdi?
Mutfaktan sesler geliyordu, annem muhtemelen oradaydı. Ağır-ağır geldim ve annemin başında dikiliverdim.
"Anne, ben çok sıkılıyorum. Bir şeylerle uğraşmak istiyorum, bir hobi bulmak istiyorum. Ne önerirsin?"
"Bana yardım edebilirsin mesela. O kadar sıkılıyorsan. Hiç hayır demem."
"Anne ben ciddiyim."
"Mmm, meselaaa... Yeni bir dil öğrensen? Almanca hiç fena değil. Doktorluk için Almanya çok iyi, almancayı öğren git orda oku üniversiteyi, ha, ne dersin?"
"Anne dil ne Allah aşkına. Hiç çekemem valla. İngilizce yeterde artar bana. Başka?"
"Valla ne bileyim, Jane, ben dediğimide beğenmiyorsun ki. Git bak bilgisayardan falan araştır, illa bir şey bulursun."
"Başka çarem kalmadı zaten. Neyse yinede teşekkürler."
Az çok tahmin etmiştim böyle olacağını. İnternette fena değildi. Googleda fazlaca site var, her biri farklı-farklı şeyler sunacaktır. Annem haklı. İlla birşey bulurum.
Kendi-kendime konuşmaktan odama ne zaman geldiğimi anlamadım. Ama otomatik olarak bilgisayarı aldım, yatağıma geçtim. Günlük hâlâ oradaydı. Onu masaya koyup yerimi genişlettim ve Google'a yazmaya başladım.
"Search." "Hobiler"
Karşıma gelen ilk siteye tıkladım ve kaydırmaya başladım.
"İşte size 60 hobi örneği:
Futbol
Bisiklet sürmek
Koşu yapmak
Basketbol..."
Hiçbiri benim için değildi. Azıcık daha okuduktan sonra jüdo gördüm. Yapmak istediğim bir spordu diye bilirdim. Çok güzel görünüyordu. Japon sporu olduğunu biliyordum ve içinde japon adı geçen herşeye zaafım vardı. Nedenini bende bilmiyorum ama Japonyayı çok severim. Hep oraya gitmek isterim. Kültürü çok güzel bir yer ve orası beni hep dikkatimi çekmiştir.
Koşarak anneme gittim ve anlattım.
"Bir kız için fazla değil mi sencede?" diye sorduğunda-
"Alakası yok. Ben gittiğim gibi beni yere sermeyecekler ki. Adım-adım sıfırdan başlarım her halde. Direkt zor olmaz."-diye cevapladım.
"Sen nasıl istersen" demesi beni çok mutlu etti. Bizim okulun yanında vardı bir spor yeri. Her tür spor için uygundu burası. Okuldan dönerken kursun duvarında -
"JÜDO KURSLARIMIZA ŞİMDİ YAZILA BİLİRSİNİZ! DERSLERİMİZ 25 HAZİRANDA BAŞLAYACAKTIR. TEŞEKKÜRLER.(BİZE ULAŞIN- ***************) " -yazılmış bir poster görmüştüm.O afişin fotoğrafını her ihtimale karşı çekmiştim. O zamanlar pek ciddi düşünmemiştim jüdoyu. Azıcık araştırdım orayı.
Babamla da konuştuktan sonra yarın oraya gidip adımı yazdırmaya karar verdim.
Niyahet gece oldu ve yatma vakti geldi. Yatmadan önce son olanları günlüğüme yazdım. Mutluluk, ve sabırsızlıktan geceyi uyuyamadım.Kendimi uyumak için teselli ediyordum.
"Hadi Jane, uyu. Yarın büyük gün. Uykusuz kalırsan günün tadını kaçırırsın. Tanrım, ben daha adımı yazdırmaya bu kadar heyecanlıyım, ilk gün ne yapacağım?!"
Nihayet uyudum. Ama zaman uyuduğumu kendim bile fark edemeden uyudum...
