THE DEVIL'S PLAYGROUND
SEZON 6: BEFORE THE FIRST GATE
Bölüm 8: Başlangıçtan Önce (Final)
"Her son, aslında çok daha eski bir başlangıcın yankısıdır."
Helheim Buz Mağarası
15 Şubat 2027
Saat: 04.13
Son mühür çatırdamaya devam ediyordu.
Her çatlakta bütün dünya sarsılıyordu.
İzlanda'daki yanardağlar aynı anda patlıyor...
Okyanuslarda dev dalgalar oluşuyor...
Gökyüzü siyah auroralarla kaplanıyordu.
Black Raven Foundation'ın bütün ekranlarında tek bir mesaj yanıp sönüyordu.
KÜRESEL YOK OLUŞ PROTOKOLÜ BAŞLATILDI
Artık kaçış yoktu.
Son Karar
Alexander, Mimar'ın günlüğünü kapattı.
Kapının yalnızca içeriden mühürlenebileceğini artık herkes biliyordu.
Victoria gözyaşlarını tutamıyordu.
"Hayır..."
"Başka bir yol olmalı."
Elias'ın cansız bedeninin yanında duran Arven'in taşlaşmış heykeli aniden altın renkte parlamaya başladı.
Heykelin göğsünden küçük bir ışık küresi yükseldi.
Işık Alexander'ın önünde durdu.
Arven'in sesi yankılandı.
"Gerçek bekçi..."
"...seçilmez."
"...Kendini feda eder."
The First Shadow'un Gerçek Yüzü
First Shadow bütün mağarayı dolduracak kadar büyüdü.
Sonra ilk kez şekil değiştirmeyi bıraktı.
Karanlık yavaşça dağıldı.
Altında...
Ne bir canavar...
Ne de bir iblis vardı.
Yüzü olmayan, siyah taşlardan oluşmuş eski bir insan...
Göğsünde kırılmış altın bir mühür taşıyordu.
Victoria fısıldadı.
"Sen..."
First Shadow başını eğdi.
"Ben ilk bekçiydim."
Herkes donup kaldı.
"İnsanlar korkularını bana emanet etti."
"Yüzyıllar geçtikçe..."
"...korkular beni değiştirdi."
"Sonunda..."
"...ben, korkunun kendisine dönüştüm."
Mağaranın içi sessizleşti.
Kimse konuşamıyordu.
Alexander'ın Fedakârlığı
Alexander silahını yere bıraktı.
Yavaşça kapıya yürüdü.
Victoria kolundan tuttu.
"Gitme!"
Alexander gülümsedi.
"Birileri bunu yapmak zorunda."
Eva ağlıyordu.
Logan başını eğdi.
Julian sessizce son fotoğrafını çekti.
Alexander kapının içine girdi.
First Shadow onun önünde durdu.
İkisi birbirine baktı.
İlk kez...
First Shadow'un altın gözlerinden siyah gözyaşları aktı.
"Yine..."
"...bir bekçi."
Alexander başını salladı.
"Bu kez..."
"...sonuncusu."
İlk Kapı Kapanıyor
Victoria, Elias'ın pusulasını son kez kapının üzerine yerleştirdi.
Nora, Arven'in kırık mızrağını kapının merkezine sapladı.
Julian, Ryan'ın kamerasından kalan tek cam parçasını mührün üzerine bıraktı.
Eva, kardeşi Isabella'nın kolyesini kapının halkasına astı.
Logan, Arven'in kırık kılıcını kapının önüne koydu.
Altı emanet...
Altı mühür...
Altı fedakârlık...
Kapı altın ışıkla parlamaya başladı.
Alexander son kez arkasına baktı.
Gülümsedi.
"Kapıyı kapatın."
Victoria gözyaşları içinde eski dili okumaya başladı.
"Ash nar vek tor..."
"Kel morath..."
Kapı yavaşça kapanmaya başladı.
First Shadow geri çekildi.
Alexander içeride kaldı.
Kapılar tamamen kapandığında...
Bütün mağara sessizliğe gömüldü.
Bir Yıl Sonra
2028
Helheim Üssü artık dünyanın en sıkı korunan bölgesiydi.
Black Raven Foundation yeniden yapılandırıldı.
Victoria, "İlk Bekçiler" üzerine gizli araştırmalar yürütmeye başladı.
Julian'ın çektiği son fotoğraf, Foundation'ın en gizli kasasına kaldırıldı.
Eva, kayıp araştırmacı ailelerine destek veren uluslararası bir merkez kurdu.
Logan yeni bekçileri eğitmeye başladı.
Nora ise Helheim'ın üzerinde sürekli nöbet tuttu.
Hiçbiri Alexander'ı unutmadı.
Kapının arkasında hâlâ yaşadığına inanıyorlardı.
Son Sahne
Helheim
2033
Beş yıl geçmişti.
Kar fırtınası yeniden başlamıştı.
Yeni bir nöbetçi, kapının önünden geçerken durdu.
Kapının üzerinde yeni bir yazı belirmişti.
Daha önce orada olmayan bir cümle...
"BEKÇİ DEĞİŞTİ."
Nöbetçi korkuyla geri çekildi.
Tam o anda...
Kapının arkasından tanıdık bir ses duyuldu.
"Merak etmeyin..."
"Ben hâlâ buradayım."
Bu...
Alexander'ın sesiydi.
Ama sesi artık tamamen insan gibi değildi.
Derin...
Eski...
Ve yankılıydı.
Kapının altındaki küçük pencerede iki altın göz yavaşça açıldı.
Ekran karardı.
Son cümle belirdi:
"KAPILAR KAPANIR... AMA BEKÇİLER ASLA ÖLMEZ."