Hyerin için döngü halinde geçirdiği günlerden biriydi.Jeju da gittiği liseden çıkmış,özel şoförlerinin onu alması için hayli kalabalık olan okulun giriş kapısında dikiliyordu.Normalde bu kadar beklemezdi.Trafik vardır belki diye düşündü.O anda cebinde duran telefonunun titremesiyle irkildi.Biri arıyor gibi görünüyordu.
bilinmeyen numara
Hyerin çekingen bir sesle telefonu açtı ve
''Alo,kimsiniz?''
''Ah,bayan Hyerin ile mi görüşüyorum?''
''Evet,ama tanıyamadım''
''Bayan Hyerin öncelikle soğukkanlı olun,anne ve babanız,bir kongreye katılım sağlayacakları esnada bindiği aracın şoförünün hakimiyeti kaybetmesi sebebiyle kaza geçirdiler''
Hyerin tedirgin olmuştu
''Onların durumu nasıl?''
''Ah,bayan hyerin,anne ve babanız maalesef olay yerinde hayatını kaybetti,başınız sağolsun, çok değerli iki cerrahı kaybettik''
Hyerin ne olduğunu anlayamamıştı.Hayır,hayır ölmemişlerdir onlar diye düşündü,içinden biliyordu öldüklerini,hissediyordu,ama gerçek canını yakıyordu.Öğrenci kaynayan kalabalığa aldırmadan yere ayaklarını vura vura ağlamaya başladı.İnanmak istemiyordu tüm bu olanlara.Bir yandan bağırarak ağlarken etrafındaki öğrencilerin iğneleyici bakışları üstünde toplanmıştı
Ve bir anda bam...
herşey karardı...
devamı gelecekkk