Son kez.... İyi Okumalar 🦋
_______________________
Minho yanağında hissettiği küçük parmaklarla gözlerini kırpıştırdı. Gece uyumadığı için gözlerini açmakta ve gerçekliğe dönmekte zorlanıyordu.
"Baba"
Gece boyunca uyumayıp ağlayan kızıyla ilgilenmişti. Jisung çok yorulmasın istiyordu. Gün içinde Jisung bebekle ilgilenirken Minho daha çok geceleri ilgileniyordu.
Bu yüzden sabah omegası uyanır uyanmaz beşikte uyuyan kızını sallamayı bırakarak uyumaya gitmişti.
"Baba"
Küçük parmaklar tekrar Minho'nun yanağını dürttüğünde alfa yatağında kıpırdanarak sinek kovuyormuş gibi elini havada salladı.
"Baba!"
Babasını uyandırmaya çalışan küçük beden bu sefer bağırdı. Sonunda bu işe yaramıştı. Minho panik bir şekilde yatakta doğrulduğunda, gerçekliğe daha yeni dönüyordu.
Gözlerini kıpıştırarak esnedi ve yatağın yanında duran oğluna baktı.
M: "Günaydın Yejunniem"
Yatağın yanında dikilen küçüğünü kollarının altından tutarak kaldırdı ve kucağına çekerek kocaman sarıldı.
"Baba küçük bir sorunumuz var"
Yejun da babasının kucağına iyice yerleşerek ona sıkıca sarıldı. Sabah annesi ve kız kardeşiyle birlikte kahvaltı hazırlamıştı babası uyanana kadar. Ama sonra aniden ortalık karışmıştı.
M: "Neymiş küçük sorun? Benim minik oğlumdan bile mi küçükmüş o sorun?"
Yejun kıkırdayarak başını salladı ve başını babasının göğsüne yasladı. Sadece birkaç haftada kabullenmişti ailesini.
Evlat edinildiğini öğrendiğinde ve ailesi olarak Minho ve Jisung'la tanıştırıldığında mutluluktan ağlamıştı küçük olan. Sonunda sıcak yuvasına, ailesine kavuşmuştu.
"Minji ağlamaya başladı, sonra Minji ağlıyor diye annem de ağlamaya başladı. İkisi de durmadan ağlıyorlar"
Minho kıkırdayarak başını salladı. Ne kadar da güzeldi aile olmak.
M: "O zaman hemen gidip, güzel omegalarımızla ilgilenelim"
Yejun heyecanlı bir şekilde başını salladığında Minho oğlunu kucağına alarak yataktan kalktı ve odadan çıktı.
Salona doğru geçtiğinde karşılaştığı manzara onu güldürmüştü. Jisung kucağında tuttuğu minik kızına bakarak ağlıyordu. Minji de aynı annesi gibi dudaklarını büzerek ağlıyordu.
Minho kucağındaki küçük alfasının yanağına kocaman bir öpücük bırakarak onu yere bıraktı ve koltukta ağlayan omegalarına doğru yürüdü.
Jisung Minho'nun geldiğini gördüğünde başını kaldırarak alfasına baktı ve burnunu çekti. Minji de babasını görür görmez ağlamasını daha da şiddetlendirmişti.
Minho gülümseyerek iki ağlak bebeğinin yanına oturdu ve elini omegasının omzuna sararak onu kendisine doğru çekti. Jisung da eşinin dokunuşlarına ayak uydurarak başını alfasının omzuna yasladı.
M: "Niye ağlıyor bebeklerim?"
Jisung başını alfasının omzundan kaldırarak kızarmış gözleriyle Minho'nun gözlerine baktı.
J: "Yemek yedirdim, altını değiştirdim, uyuması için kucağımda salladım ama hala ağlıyor.."
Minho gülümseyerek Jisung'un kucağında kıvranarak ağlayan kızını kendi kollarına aldı ve dizlerinin üzerine yatırdı.
Jisung da elleri boş kaldığı için gözlerinden yanaklarına akan yaşları sildi ve kollarını iki tarafa açarak oğluna baktı.
Yejun yapması gereken görevi hemen anlayarak pıtı pıtı annesine doğru koştu ve onun kollarının arasına girdi.
M: "Bağırsakları yeni yeni çalıştığı için her yemek yedikten sonra karnı ağrıyor. Bu yüzden ağlıyor kızımız"
J: "Ama ben yemeğini yedikten sonra sırtını patpatlayıp gazını çıkardım."
Minho dudaklarını büzerek konuşan omegasını yanağına küçük bir öpücük kondurdu.
M: "Böyle zamanlarda karnına da masaj yaparsan gazı hemen geçer"
Alfa, kocaman elini minicik kızının karnına bastırarak hafif hafif masajlar yapmaya başladı. Babasının rahatlatıcı dokunuşlarıyla hemen ağlamasını durdurmuştu küçük olan.
Minho kızına masaj yaptıkça, küçük omega da kollarını havaya kaldırarak, bacaklarını kendisine doğru çekerek geriniyordu.
Tamamen vücudu rahatlayan Minji karnında biriken gazını çıkardığında herkes kıkır kıkır gülmeye başlamıştı.
Küçücük koltuğa dördü de sıkışarak oturmuşlardı..
Minji babasının kollarında sonunda sakinleşmiş, hıçkırıkları yerini minik nefeslere bırakmıştı. Göz kapakları ağır ağır kapanırken, Minho'nun göğsünden yükselen tanıdık feromon kokusuna iyice sokuldu bebek omega. Küçük bedeni, sanki güvende olduğunu anlar gibi gevşedi.
Jisung bu manzaraya bakarken kalbi göğsüne sığmadı. O kadar hızlı atıyordu ki sesini kulaklarında duyuyordu. Bir zamanlar tüm sahip olduğu her şeyi kaybetmekten korkan o omega, şimdi kucağında oğlu, yanında alfası ve onun kollarında uykuya dalan kızıyla oturuyordu.
Jisung titrek sesini kontrol edemeyecek bir şekilde fısıldadı.
J: "İnsan nedene hep çok mutluyken ve çok üzgünken ağlar ki.."
Minho başını hafifçe Jisung'a doğru eğdi. Alnını omegasının saçlarına yasladı. Onun yumuşak yasemin kokusunu ciğerlerine çekti.
M: "Ağlar... Çünkü kalp bu kadar doluluğu tek başına taşıyamaz."
Ortamı huzurun getirdiği sessizlik sardığında Yejun annesinin kollarında esnedi. Küçük elleri Jisung'un tişörtünü buruşturmuştu. Sanki annesini hiç bırakmak istemiyormuş gibi sıkıca sarılıyordu ona. Başını annesinin göğsüne yaslayıp mırıldandı.
"Minji artık ağlamıyor..."
Minho gülümseyerek oğluna baktı. O kadar akıllı, o kadar uslu bir bebekti ki.. onun gibi efendi bir alfanın babası olduğu için kendisiyle gurur duyuyordu.
M: "Çünkü babası onun yanında"
Minho göğsünü kabartarak alaycı bir şekilde konuşup göz kırpmıştı. Yejun ise başını kaldırıp ciddi ciddi baktı babasına.
"Ben de buradaydım"
Minho'nun duyduklarıyla boğazı düğümlendi. Jisung ise oğlunun tatlı konuşmasına gülümseyerek daha da sıkı sardı küçüğünü. Minho da minik alfanın tatlılığına dayanamayarak elini uzatıp oğlunun saçlarını okşadı.
M: "Evet... sen de buradasın. Minji mutlu, artık ağlamıyor çünkü ailesi yanında"
O an Minji sanki bu söylenenleri onaylamak istiyormuş gibi minik bir ses çıkardı. Uykusunda gülümsedi mi, mırıldandı mı, yoksa yüzü mü kasıldı belli değildi ama Minho'nun kalbi bir kez daha eridi. Kollarında uyuklayan kızını kaldırarak yanağına burnunu sürttü, fısıltıyla konuştu.
M: "Hoş geldin dünyamıza, küçük mucize, iyi ki geldin..."
Jisung duyduklarıyla gözlerini kapattı. Bugün fazlasıyla ağlamıştı artık kendisini durdurması gerekiyordı. O anı zihnine kazımak ister gibi derin bir nefes aldı. Minho'nun omzuna daha da yaslandı.
J: "Hatırlıyor musun? Bir zamanlar sadece çocuk hayali kuruyorduk."
Minho sessizce güldü ve başını salladı. Önce kucağındaki kızına sonra omzuna başını yaslayan eşine sonra ise onları dikkatle dinleyen oğluna baktı.
M: "Artık hayal değil. Şimdi biri kucağımda uyuyor, diğeri annesine sarılıyor."
Yejun gururla göğsünü kabarttı. Bir ailenin parçası olmak onun için de sadece hayaledi. Yaşı küçük olabilirdi ama duyguları kendi boyundan bile büyüktü.
"Ben büyüyünce kardeşimi koruyacağım."
Jisung daha fazla kendini tutamadı, gözleri dolu dolu oğluna baktı.
J: "Zaten koruyorsun. Böyle mükemmel bir abiye sahip olduğu için Minji çok şanslı"
Yejun daha da gururlandığında Minho ve Jisung gülümseyerek birbirlerine baktılar.
Salonun içi sessizdi. Dışarıdan sabah ışığı süzülüyor, evin içine yumuşak bir sıcaklık bırakıyordu. Dört kalp, imkansız olsa da aynı ritimde, hızda atıyordu sanki. Kimse acele etmiyordu. Kimse bir yere yetişmek zorunda değildi. Herkes zaten olması gereken yerdeydi.
Minho bir kolunu Jisung'un omzuna, diğerini Minji'ye doladı. Yejun da annesine daha sıkı sokuldu. Ve Minho, içinden geçenleri belki de ilk kez yüksek sesle söyledi.
M: "Ne olursa olsun... Bu koltuk hep dolu kalsın."
Jisung gülümsedi, gözlerinden izinsiz süzülen bir damla yaşı hemen hızlıca elinin tersiyle sildi. Yeni doğum yaptığı için hala duygusaldı.
J: "Kalacak"
Minji uykusunda küçük bir iç çekti. Yejun ise ailesini kaybetme korkusundan kurtularak gözlerini hızurla kapattı.
Onların hikayesi bitmiyordu, aksine her şey bu çekirdek aile için daha yeni başlıyordu...
__________________
Ne demek bitti 😭😭😭
Ağlıyorum ağlıyorum bu kitap benim için çok önemli. O kadar hassas ve duygusal bir konu ki...
Bir tarafta asla baba olmayacağını sanan birisi, diğer tarafta asla aileye sahip olamayacağından korkan küçük bir bebek.
Ve en önemlisi onların hayallerini gerçekleştirecek olan güçlü omegamız Jisung...
Bu kitap da benim için fazlasıyla önemliydi. Umarım size layık bir şekilde yazmışımdır.
Umarım bu bebeğimi de sevmişsinizdir..
Başka kitaplarımda ve özel bölümlerde tekrar buluşalım BLUEES'lerim 🥺🦋
6k olmamıza çok az kaldı. Lütfen beni takip etmiyorsan hemen takip et 🫣🩷
İnsta/tiktok: @\keenblues
