Bölüm 21

İyi Okumalar 🦋 ______________ ~minho~ İki tane ısırılası, küçük kafa önümü kestiği için kağıda ne yazdığımı göremiyordum bile. Masanın üzerine oturan Yejun sanki okuma biliyormuş gibi kağıda bakıyorken, meraklı omegam omzumdan üzerime doğru abanarak başını görüş açıma sokuyordu. Yenjun için tahlil yaptırmıştık ve tahmin ettiğim gibi enfeksiyon kapmıştı. Bu yaşlarda sıksık gördüğümüz bir şeydi. Doğru ilaçla hemen geçecekti. Bir taraftan da omegamın duygusallığı vardı. Yejun'un hastanede yalnız kalmasını istemiyordu. Ki bunu Yejun da istemiyordu. Ona bizimle gelmek istiyor musun diye sorduğumuzda hemen onaylamıştı. Hastayı eve götürme gibi bir durum söz konusu olamazdı ama yetimhane ile konuşmuş ve izin eşliğinde, doktor gözetiminde tutma bahanesiyle halletmiştim. İşte şimdi o izin kağıdını yazıyordum.. aslında yazamıyordum. Zorlukla da olsa dilekçeyi yazıp doldurduktan sonra sonuna imzamı da attım. M: "Bitti" Jisung da Yejun da aynı anda el çırpmaya başladığında kendimi tutamadım ve sesli bir şekilde gülmeye başladım. J: "Tamam değil mi? Artık yemek yemeye gidebilir miyiz?" Kahkahalarım arasından başımı onaylar anlamda salladığımda omegam, masanın üzerinde oturan küçük bedene sıkıca sarıldı. İkisi de mutluluktan kıpır kıpır bir şekilde birbirlerine sarılıyorlardı. Son birkaç saatte iyi anlaşmışlardı... ... İkisinin isteği üzerine hamburger yemeye gelmiştik. Onları izlemeyi bırakabilirsem ben de yemeğimi yiyecektim ama mümkün değildi. Karşımdaki manzara o kadar güzeldi ki bir saniyesini bile kaçırmak istemiyordum. İkisi de yuvarlak yanaklarını hamburger ile doldurmuş hızlı hızlı çiğniyorlardı. Garip bir şekilde ikisi de iki yanağını doldurarak yemek yiyorlardı. Tanrım.. çok tatlılardı. Nefes bile almıyorlardı. J: "Ben bir tane daha yiyebilir miyim?" "Ben de ben de" Omegam ve küçük Yejunumuz ağzı dolu bir şekilde öğretmenlerinden izin istermiş gibi ellerini havaya kaldırıp konuştuklarında onlara hayır demem imkansızdı zaten. M: "Tabii ki" Masaya gelen diğer hamburgerler de bittiğinde az önce enerji ile yemeklerini yiyen ikili sandalyelerine yaylanıp kalmışlardı. Yejun hasta olduğu için günlerdir bir şey yememişti muhtemelen. Bu yüzden bolca yemesine sevinmiştim. Omegam da hamile olduğu için zaten bolca yemesi gerekiyordu. Aldığımız fazla kalorileri yakmadan uyumayalım diye sahile yürümeye inmiştik. Yejun ikimizin de elini sıkıca tutuyordu. O da farkındaydı bu günün onun için bir rüya olduğunun, sadece bir anlık olduğunun. Bu yüzden elimizi sıkıca turuyordu. Sanki böyle turarsa bizi asla bırakmayacakmış gibi.. Daha çok küçüktü. Büyük ihtimal büyüdüğünde bizimle geçirdiği bu anlamlı günü hatırlamayacaktı bile. Beyninin bir köşesinde kalan bu tatlı anılar yavaş yavaş silinecekti. Bunun ne Yejun farkındaydı ne de Jisung. İkisi de kıkırdayarak yürüyorlardı. Arada ellerimizle Yejunn elini havaya kaldırıp onu uçuruyormuş gibi yapıyorduk. İkisinin de kıkırdamaları denizin sesini bastırıyordu. ... Jisung'un isteği üzerine Yejun'a pijama almıştık gece rahat uyuması için. Jisung da sincaplı pijama bulduğu için kendisine de almıştı. Şimdi koltukta oturmuş, odadan onların çıkmasını bekliyordum. Beni odaya almamışlardı. Benim koltukta oturmam ve giyindikten sonra onların gelmelerini beklemeliydim. Dudaklarımı toparlayamıyordum.. yüzümdeki gülümsemeyi kontrol edemiyordum. Biz böyle çok mutlu olmuştuk. Ama içimde hala bir burukluk vardı. Hala kabul edemiyordum. Ben bebeğim olsun diye yıllarca mental olarak acı çekmişken, bir mucize olsun diye dualar etmişken başkaları bebek sahibi olmalarına rağmen onları bırakıyorlardı. M: "Hadi ama hızlı olun sabırsızlanıyorumm" Odadan kıkırdamalar geldiğinde gelmek üzere olduklarını anladım. Odanın kapısı açıldığında iki yaramaz da odadan çıkmışlardı. İkisi de önümde durup etraflarında döndüklerinde kollarımı açtım bana doğru gelmeleri için. Sanırım gözlerim dolmuştu. Farketmemeleri için onların yüzüne bakmıyordum. Sincap pijamalı omegam ve kedi pijamalı Yejunumuz bana doğru koştuğunda ikisi de koltukta yanıma oturmuşlardı. Kollarımı onların omzuna sararak kendime doğru çektim. M: "Vooaah cennetteyim sanırım" Göğsüme yaslanan iki minik kafaya da öpücük kondurarak sıkıca sarıldım onlara. Bir süre öylece oturduktan sonra salonu Yejunumuzun esneme sesi doldurmuştu. M: "Uyku saatimiz gelmiş" Jisung başını kaldırarak yüzüme baktığında onun da gözlerinden anlamıştım uykusunun geldiğini. Bugün zaten fazlasıyla yorulmuştu. J: "Minho Yejun bizimle uyusa olur mu?" Başımı onaylar anlamda sallayarak azıcık eğildim ve omegamın önce alnına sonra burnuna, sonra da yumuşacık yanaklarına öpücükler kondurdum. J: "Yejunnie hadi yatağa" Jisung göğsüme yatan minik bedene seslendiğinde tepki alamamıştık. Düzenli nefeslerini hissediyordum. Üç yaşındaki bir bebek için fazlasıyla hareketli bir gündü. Bu yüzden kucağımda uyuyakalmış olması normaldi. M: "Ben götüreyim onu yatağa" Jisung beni onaylayarak göğsümden kalktığında kedi gibi uyuyan küçük bedeni dikkatli bir şekilde kucağıma aldım. Mışıl mışıl uyuyordu. Güzelim benim için odanın kapısını açtığında yavaş adımlarla odaya geçtim ve omegamın açtığı yatağın ortasına uzattım. Yatağımızda minicik kalmıştı resmen. Şimdi küçücüktü ama zamanla dinamiği kendisini göstermeye başladığında güçlü bir alfa olacağına şüphem yoktu. Jisung, yatağın diğer tarafına yattığında ben de yatağın diğer yanına yattım. Sanki Yejun ortamızda uyuduğunu biliyormuş gibi gülümsüyordu rüyasında. Elimi mışıl mışıl uyuyan bedenin saçlarına attım ve okşadım yumuşak tutamları. Fısır fısır burun çekme sesleri duyduğumda başımı kaldırarak omegama baktım. Anlaşılan Jisung tüm gün ağlamamak için kendisini tutmuştu. Şimdi sessizce hıçkırarak ağlıyordu güzelim. O da farkındaydı bunun sadece bir günlük olduğuna. J: "Minho.." Elimi Yejun'un saçından alarak omegama taraf uzattım ve onun yanağından akan yaşları silmeye başladım. M: "Üzülme güzelim" Başını sallayarak elimi sıkıca tuttu ve yanağına yasladı. Bu durum beni bile üzüyordu. O, hamileydi bu durum onun için daha hassastı, onun neler hissettiğini tahmin bile edemezdim. J: "Minho seninle evlenirim" M: "Ne?" Sesim biraz yüksek çıktığında Yejun azıcık kıpırdandı yerinde. Şükürler olsun ki uyanmamıştı. Jisung'a zaten evlilik teklifi planlıyordum. Unutulmaz bir teklif olsun istiyordum. Tabii arada soruyordum ona benimle evlen diye ama o hep hayır diyordu. Doğal olarak beni hala affetmediğini düşünüyordum... ama bir anda ne olmuştu. J: "Evlenelim hemen Yejun'u evlat edinelim lütfen Minho" Gözlerim tekrar dolduğunda yanağına yaslı olan elimi çekerek iki elimle de yüzümü ovuşturdum. Hamilelik hormonları bana da vurmuştu sanırım.. M: "Gerçekten mi Jisung?" Bebeğimiz olduktan sonra Jisung'un evlat edinmemizi isteyeceğini düşünmemiştim. Yani tek bebeğe bakmak bile zor, ikinci bir bebeğin sorumluluğunu almamızı isteyeceğini düşünmemiştim. Ama benim düşüncelerimin aksine başını hızlı hızlı onaylar anlamda salladı. J: "En kısa zamanda nasıl evlat edinebiliriz? Lütfen hemen olsun." Bu kadar kolay bir süreç değildi ama bu konuda net düşünüyorsak halledemeyeceğimiz şey yoktu. M: "Güzelim hemen olacak bir şey değil ama-" Hemen olacak bir şey değil dediğim an Jisung daha da çok ağlamaya başlamıştı. Tek elini uyuyan Yejun'un karnına yavaşça sararken diğer taraftan bebek gibi ağlıyordu. M: "Şöyle yapalım güzelim. Yejun'un maddi olarak tüm ihtiyaçlarını üstlenelim, bu da bir nevi evlat edinmek. Ama evlendikten ve tüm evrakları tamamladıktan sonra onu bebeğimiz olarak yanımıza alalım" Hemen başını onaylar anlamda salladığında gülümsedim onu rahatlatmak adına. Kolay bir süreç olmayacaktı ama bu ikimiz, hatta üçümüz için verdiğimiz en mükemmel karar olacaktı. ________________ Ben bu bölümde ağladım. Bölüme hep Minho'nun duygularıyla baktığım için aşırı hassas hissediyorum 😭😭😭