Bölüm 16

İyi Okumalar 🦋 ______________ ~jisung~ İlginin benim üzerimde olmasını seviyordum ama... Minho bu sınırı biraz aşmış durumdaydı. Günler ilerledikçe karnım daha da büyüyordu. Bu büyüme bile bana hızlı gelirken, Minho son aylarda bundan bile daha hızlı büyüyeceğini diyordu. Bana kocaman gelen karnım hala alfamın elinin içine sığıyordu. Neredeyse üç ayı doldurmak üzereydik. Riskli ayların bitmesine günler kalmıştı. Hala Minho attığım adımları sayıyordu. Bazen lokmalarımı çok hızlı çiğneyip yuttuğumu, çok az su içtiğimi falan bile söylüyordu. Eşimin doktor olması bana avantaj olur sanmıştım ama Minho gerçekten her şeyi mükemmel yapmaya çalışıyordu. Benim de bebeğin de sağlıklı olması için aşırı dikkatli davranıyordu. Yediğim yemeklerin kalorisine kadar hesaplıyor, bebeğe sağlıklı bir şekilde kilo aldıracak yiyecekler yememi sağlıyordu. Belki de bu yüzden miniğim hızlı büyüyordu. Yuvarlak göbüşümü biraz daha okşayarak yaylandım iyice koltuğa. Minho kahvaltıda o kadar çok yedirmişti ki bana nefes almakta zorlanıyordum. M: "Güzelim çıkıyorum ben bir şeye ihtiyacın var mı?" Minho, odadan üzerini giyinmiş bir şekilde çıktığında dudaklarımı büzdüm. İhtiyacım olan şey her saniye yanımda olmasıydı. O, işe gittiğinde evde yalnız kalmıyordum, bazen annem, bazen Minho'nun kardeşi Felix, bazen Jeongin geliyordu ama yine de onun gitmesini istemiyordum. Hem pazartesi ben de üniversiteye başlayacaktım. Artık izinli günlerim bitmişti. Çok fazla yediğim için koltuktan kalkamayacak durumdaydım. Bu yüzden kollarımı alfama doğru açtım. Üzerindeki deri ceketi düzelterek bana doğru yaklaştı. Üzerime doğru eğildiğinde ise hemen kollarımı boynuna sararak sıkıca sarıldım ona. Bol bol feromon soluyordum. Miniğimiz babasına biraz düşkün olacaktı sanırım. Saçlarımın arasına öpücükler bırakarak birazcık benden uzaklaştı ve burnunu bunuma yasladı. M: "Dolapta yemek var, öğle yemeğini yediğinde bana fotoğraf at. Canın bir şey isterse sipariş et, ya da bana söyle hemen alır getiririm. Ağrın olursa hemen beni arıyorsun, çok fazla hareket etme, akşam ben geldiğimde yürüyüşe çıkarız, vitaminlerini almayı unutma, termosta çay demledim onu da içe-" Daha fazla konuşmasına izin vermeyerek dudaklarımı sert bir şekilde onun dudaklarına bastırdım. Çok fazla endişeleniyordu, her işe gittiğinde bu konuşma dönüyordu aramızda. Endişeli değil de rahat olmasını istiyordum. J: "Emredersin, tuvalete gittiğimde de rapor veririm sana kaç kere işedim diye" Dudaklarımı dudaklarından uzaklaştırmadan alaycı bir şekilde konuştum. Buna bile evet diyebilirdi. Gülümseyerek başını yana doğru eğdi ve üzerime biraz daha eğilerek dolgun alt dudağımı dudakları arasına aldı. Hamilelik yüzünden her dokunuşuna karşı aşırı hassaslaşmıştım. Alt dudağımı sesli bir şekilde emmeye başladığında belimi gererek koltukta kıpırdandım. Boynuna sarılı olan ellerimle omuzlarına tutunarak üst dudağını dudaklarımın arasına aldım. Hızlı hareketleri yüzünden dudaklarım kayıyordu, ona yetişemiyordum. Ama onun bu halini seviyordum.. Sesli bir şekilde alt dudağımdan ayrılıp üst dudağımı emmeye başladığında bu sefer ben de onun alt dudağına sıkıca tutunarak karşılık verdim. Omuzlarına elimi bastırarak onu biraz daha kendime doğru çektim. Alfamın dudaklarının sıcaklığına bağımlıydım. Onun öpüşleri bile midemde kelebeklerin uçmasına neden oluyordu. Nefessiz kalmamdan endişelenerek son kez dudaklarımı emerek uzaklaştı ama hala dudakları benim dudaklarımın üzerindeydi. Burnumdan hızlı hızlı nefesler solurken o, dudaklarını tenimde sürükleyerek yanağıma, sonra ise çene hattıma öpücükler bıraktı. Yemek yedikten sonra zaten uyuyasım geliyordu, biraz da onun sıcak öpüşleri yüzünden daha da mayışmıştım. Dudakları tenimden ayrıldığında gözlerimi kısıkça açarak ona baktım Sıcacık eli pijamamın altından içeri sokularak karnımı okşamıştı. Hissettiğim huzur yüzünden gözlerimi tekrar geri kapattım. Bu duyguyu hiçbir şeye değişmezdim. Alfam gitmeden önce bebeğimizi de okşamıştı. Ben de onu geçirmek için ayağa kalktım. Hem de biraz daha oturursam yediklerimi çıkaracaktım. Son zamanlarda kusmam azalsa da hala risk vardı. Minho gitmek için evin kapısını açtığında ona kocaman gülümseyerek el salladım. Eşim de bana havadan öpücük atarak kapıyı açmıştı. F: "Merhaba canım abim, abim benim" Kapı açılır açılmaz Felix kendisini Minho'ya doğru atmış ve onun beline sıkıca sarılmıştı. Sanki saatlerdir orada Minho'nun kapıyı açmasını bekliyormuş gibi. Minho da gülümseyerek kardeşine sıkıca sarılmıştı. Birazcık kıskandım onları. Ben de sarılmanın bir parçası olmak istiyordum. M: "Sana da günaydın Lix. Üniversiten yok mu senin" F: "Bir tane abim benim. İyi ki varsın canım abim. Bugün ders iptal ben de yeğenimi görmeye geldim" Ne yani ben umursanmıyor muydum? Yani yeğeni olmazsa beni görmeye gelmeyecek miydi? Minho gittiğinde Felix'in saçını başını yolacaktım. Zaten hamileyim diye karşılık veremeyeceği için rahat rahat dövecektim onu. Biraz stres atmak iyidir. M: "İyi bakalım. Aksatma derslerini" Minho kardeşinin saçlarına öpücük bırakıp bana da göz kırptıktan sonra bahçeye geçerek arabasına binip gitmişti. Kollarımı önümde birleştirerek kapının önünde dikilen sarışına baktım. Kaşlarımı çatıyordum sinirli olduğumu anlasın diye. J: "Ben önemsizim? Ben gereksizim değil mi? Sadece yeğenin önemli senin için?" Felix kapıyı kapatarak on kere kitlemiş sonra bana doğru atılarak sıkıca sarılmıştı. F: "Sıçtım ben Ji hayatımın ta ortasına sıçtım yardım et bana lütfen" Felix'in ağlamaklı sesini duyduğumda gerildim. O, hep neşeli, her yere gülücük saçan güneş gibiydi. Onu böyle görmeyi beklemiyordum. J: "Ne oldu?" Bunu sormamı bekliyormuş gibi beni kolumdan tutarak çekiştirdi. Hareketlerine uyum sağlayarak onu takip ettim. İkimiz de koltuğa oturduğumuzda ellerini saçlarına atarak saçlarını karıştırdı. F: "Telefonunu ver bana Jiji lütfen" J: "Felix ne oldu iyi misin sen?" Ellerini tutarak saçlarından uzaklaştırdım. Resmen delirmiş gibi davranıyordu. F: "Babam telefonumu aldı. Evden çıkmama izin vermiyorlardı. Senin evde yalnız olduğunu bahane edip anca geldim" Gergin bir şekilde yerimde kıpırdanarak biraz daha yaklaştım ona. Ben hamileydim beni neden strese sokuyor ya. Düşük riskim var benim! J: "Ne? Nasıl? Doğuracağım Felix düzgün anlat" F: "Ben bir alfayla yattım" Ağzımı kocaman açıp tam bağıracağım sırada elini ağzıma bastırarak beni durdurdu. Nasıl yani kimle? Bana söylemeden nasıl böyle bir şey yapar. F: "Üniversitenin ilk gününden hoşlanıyordum. Evet birkaç ay oldu onu tanıyalı ama işte o anın büyüsüne kaptırdık kendimizi oldu işte" Elini ağzımdan çekmediği için tepki veremiyordum. Dilimle elini yaladığımda hemen elini çekti. Bana başka çare bırakmamıştı. J: "Tamam da ailen nasıl öğrendi?" F: "Mal alfa işaretlemiş beni. Duş aldığımda kokusu gidecek sandım ama aptal Hyunjin beni kokusuyla işaretlediği için gitmemiş. Eve gittiğimde de annem anladı. Sonra babam.. sonra da endişelendiler işte. Telefonumu alıp beni eve kapattılar. "Hyunjin denilen alfa kimmiş bulalım da biz konuşalım" dediler" Sonlara doğru ağlıyormuş gibi yapıp dizlerime yattığında gülümseyerek başını okşadım. Felix akıllı bir çocuktu. Yanlış birisini seçeceğini sanmıyordum. J: "Seni işaretlediyse, seviyordur. Kaçacak birisi değildir. Korundunuz mu peki?" Başını onaylar anlamda salladığında rahatladım. Bu aileye tek hamile kişi yeterdi. F: "Umarım babam Hyunguma söylemez. Minho beni de Hyunjin'i de keser" J: "Durdururum ben onu sen endişelenme" Kıkırdayarak dizlerimden kalkmış ve boynuma sıkıca sarılmıştı. Ben de ona sarıldım. Sarılmayı seven birisiydim ama son zamanlarda ekstra çok seviyordum. F: "Jiji telefonunu alabilir miyim. Benim mal alfaya yazayım" Sehpanın üzerinde duran telefonumu alarak ona uzattım. Hızlıca alarak numarayı tuşlamıştı mesaj atmak için. Sırıtarak elimi telefonla uğraşan omeganın omzuna attım. J: " Eee Nasıldı?" F: "Mükemmel" __________________ Bu fic bitsin bir HyunLix daha patlatayım. İyice ficmatik oldum ben durmuyorum.