Bölüm 14

İyi Okumalar 🦋 _______________ ~jisung~ Karnımın altında hissettiğim hafif sızıyla yüzümü buruşturarak gözlerimi açtım. İçgüdüsel olarak elim karnımın altına gittiğinde karnıma değil de Minho'nun eline dokundum. İrkilerek gözlerimi açtım ve elimi çekerek karnımı okşayan alfama baktım. Ağrım olduğunu anlamış mıydı acaba... M: "Endişe etme kasılmalar olması normal" İçimdeki endişeleri tek cümlesiyle dindirmişti. Gözlerimi geri kapatarak biraz daha kendime gelmeye çalıştım. Biraz daha uyursam gece uyuyamayacaktım. Evdeki sessizliğe bakılırsa herkes gitmiş olmalıydı. Minho üzerimdeki battaniyeyi çektiğinde gözlerimi açarak ona baktım. Kendimi tutmayı bırakırsam suratının her yerini öpücüklerime boğacaktım. M: "Biliyor musun Jisung.." Gözlerim tekrar onun gözlerine çıktığında gülümseyerek üzerime doğru eğildi ve ellerini karnımın iki yanına sararak kocaman elleriyle okşadı orayı. M: "Bebeğimizin sevgiye de ihtiyacı var" Neyi kastettiğini anladığım için dudaklarımı birbirine bastırdım. Gülümseyip de gardımı indirmek istemiyordum. Beni öpemiyor olması onu delirtmiş olmalıydı ki bu yollara el atıyordu. J: "Öyle mi?" Başını sallayarak yavaşça üzerimdeki kıyafeti yukarı doğru sıyırdı. Karnım gözüktüğünde ben de oraya baktım. Gerçekten karnımda küçük bir çıkıntı vardı. Şekillenmeye başlamıştı. Büyüyor olan bebeğime dalmışken Minho'nun dudaklarını karnımın üzerinde hissettim. İstemsizce gözlerim kapandığında geri çekilmedim bu sefer. Ne de olsa bebeğimizi öpüyordu.. bebeğini öpme diyemezdim değil mi.. Sıcak dudakları tenimde kayarak karnımın her yerine öpücükler konduruyordu. Karnımdaki ağrı yok olmuştu. Belki de gerçekten bebeğimizin sevgiye de ihtiyacı vardı. Minho'nun dudakları tenimden uzaklaştığında rahatça kapattığım gözlerimi açtım. Ama bu sefer onun yüzünü burnumun dibinde görmeyi beklemiyordum. Yuvarlak gözlerim sonuna kadar açılmıştı. Karnımı öperken ne ara üzerime doğru gelmişti? Alnını yavaşça alnıma yasladığında derin bir nefes aldım. Çok özlemiştim onu.. Burnunu burnuma sürttüğünde tenim gıdıklandığı için bu sefer kendimi tutamayarak kıkırdadım. M: "Özür dilerim. Beni affedebilecek misin Jisung?" Bir şey demeden öylece baktım gözlerine. Gözlerindeki pişmanlığı görüyordum. Ama yine de hala kızgındım ona. Dudaklarımı büzerek başımı hayır anlamında salladım. Bu hareketime gülümseyerek biraz daha bastırdı burnunu burnuma. M: "Hadi effet beni, bebeğimiz doğmadan evlenelim" Kaşlarımı çatarak ellerimi kaldırdım ve iki elimi de göğsüne bastırdım. Gücümü kullanmıyordum ama onu itiyormuş gibi yapıyordum. J: "Böyle evlilik teklifi mi yapılır? Odunsun." Aniden yanağıma öpücük bıraktığında kalbim hızlanmaya başladı. Çok özlemiştim onun dudaklarını. Benim sinirlenmediğimi gördüğünde diğer yanağıma da hızlı bir öpücük bıraktı. M: "Sen affet beni, daha güzelini de yapacağım" Öpücüklerinin sayısı arttığında onu hafif iterek elimi ağzına bastırdım. Affetmeyecektim, sürünsün. J: "Evlenmek mi? Çocuğunu doğurup donuna kadar her şeyini nafaka olarak almak varken mi?" Dudaklarına bastırdığım elimi öperek kahkahalar attı. Şaka yaptığımı sanıyordu ama içimde bir yerde haklıydım ben. Doktordu, zengindi... M: "Her şeyim zaten senin güzelim" Başımı onaylar anlamda sallayarak elimi dudağından uzaklaştırdım. Salonu ikimizin birbirine karışmış feromonları sarmıştı. Günler sonra bu duyguyu tekrar tatmak mükemmeldi. Daha fazla kendimi tutmayarak kollarımı boynuna sardım ve onu kendime doğru çekerek sıkıca sarıldım. Bana ayak uydurarak yüzünü boynuma gömdüğünde gıdıklandım. Dudaklarını durmadan tenime bastırıyor, daha da huylanmama neden oluyordu. Benim gülüşüm hoşuna gitmiş olacak ki durmadan bunu yapmaya devam ediyordu. Elini çıplak karnımın üzerinde hissettiğimde küçük kıkırtılarım kahkahalara dönüştü. Günlerin stresini üzerimden gülerek attım. Ta ki.. karnım guruldayana kadar. Boş midemin sesi benim gülücük seslerimi bastırmıştı. Alfam başını boynumdan uzaklaştırarak yanağıma kocaman bir öpücük bıraktı. M: "Bebeklerim acıkmış" Hemen başımı onaylar anlamda hızlıca salladım. Acıkma duygum asla olmayacak sanmıştım ama sonunda bu duyguyu geri kazanmıştım. J: "Çok güzel kokular geliyor" M: "Annen sevdiğin yemeklerden yaptı" Lezzetli yemekleri düşünerek yutkundum. Hepsinden yemek istiyordum. Midemin boşluğunu göğsümde hissediyordum. Karnım sırtıma yapışmış gibiydi. Minho üzerimden kalktığında ben de beklemeden koltukta doğruldum. Onun sıcaklığından uzaklaştığım için ağlayasım gelmişti. J: "Hayır, mutfağa kadar kendim gidebilirim" Alfamın bana uzanan kollarını ittim. Bu kadar da değil.. biraz yürümeye ihtiyacım vardı. Sürekli yattığımda da kendimi kötü hissediyordum. M: "Dikkatli ol güzelim" Başımı sallayarak koltuktan destek aldım ve yavaşça ayağa kalktım. Başım dönmediği için mıtluydum. Bu da artık yavaş yavaş kendimi toparladığım anlamına geliyordu. Minho'nun kolu belime yerleştiğinde gülümseyerek ona baktım. Alfamın sıcak dokunuşları eşliğinde mutfağa doğru ilerledim. Birkaç adım atmak bile beni kendime getirmişti. Ben sandalyeye oturduğumda Minho, ocağın üzerinde olan yemeği tabaklara doldurmuştu. Kimchi jjigae yapmıştı annem. O kadar lezzetli gözüküyordu ki.. Cubuklarımı alarak hızlı hızlı önümdeki kasedeki yemeği üfledim. Tam soğumasını beklemeden içindeki tofudan aldım biraz. Günler sonra iştahla yediğim ilk yemekti. Minho da buna sevinmiş olacak ki kendi yemeğini yemek yerine gülümseyerek beni izliyordu. ... M: "Artık gelebilir miyim?" Pijamamın önündeki düğmeleri de hızlıca ilikledim. J: "Evet gelebilirsin" Minho odanın kapısını açıp odaya girdiğinde gülmemek için kendimi zor tuttum. Pijamalarımı giyinmek için onu odadan kovmuştum. Beni defalarca çıplak görmüştü ama sırf ona inat olsun, sırf onu biraz daha süründüreyim diye her yolu deniyordum. M: "Peki ya benim senin yanında üzerimi giyinmeye iznim var mı?" Alaycı bir şekilde sorusunu sorduğunda başımı onaylar anlamda salladım ve hızlıca yatağa doğru yaklaştım. Yumuşacık yatağıma oturarak önümde soyunan bedeni izledim. Götü çok güzledi. Şekilli ve kaslıydı. Bacakları da fazlasıyla kaslıydı. Bacağının kalınlığı neredeyse benim belimle aynı ölçüdeydi. Sonra bakışlarım üst vücuduna kaydı. Kaslı ve geniş sırtı, kolları.. çok mükemmeldi. Şu an kesinlikle ona azıyor olmam gerekiyordu ama sanırım hamile kalmakla birlikte bu duygumu kaybetmiştim. En yakın zamanda geri kazanırsam iyi olacaktı.. Üzerini tamamen giyindiğinde benim için izleyecek manzara kalmamıştı. Bu yüzde yatağın ortasına yatarak yorganı üzerime çektim. J: "Sen yerde uyu" M: "Ne?" Alfamın gözleri sonuna kadar açıldığında kıkırdayarak yorganın altına biraz daha sokuldum. J: "Yanımda uyumanı istemiyorum. Küsüm sana ben." Yatağın önünde dizlerinin üzerine çöküp, elini saçlarımın arasına daldırdı. Şu an göğsüne sokulup, sıcak kolları arasında, kokusuyla mayışarak uyumak istiyordum. Ama içimdeki gurur ve kin hissi biraz daha baskındı sanırım. M: "Şaka yapıyorsun değil mi güzelim?" J: "Gayet ciddiyim? Ne yapayım Minho ben mi yerde yatayım?" Başını yatağa yasladı ve ağlıyormuş gibi ses çıkardı. Üzülüyordum birazcık ama çok azıcık. Bana o şeyleri demeden, öyle davranmadan önce düşünecekti. M: "Yerde yatarım güzelim sorun değil ama ben seni çok özledim. Bebeklerime sarılarak uyusam olmaz mı?" Hemen başımı hayır anlamında salladım. Güzel sözlerine kanmayacaktım. Ama sanki minik bebeğim de babasıyla uyumak istiyordu. Karnımın altında hissettiğim sızıyla elimi yorganın altından karnıma bastırdım. J: "Hayır olmaz bebeğim, babaya tripliyiz" Minho bu halime gülerek yanağıma kocaman bir öpücük bıraktı. Bene bebeğimle konuşma işini çok sevmiştim. M: "Bak bebeğimiz de beni istiyor" J: "Hayır biz onunla anlaştık, sana küsüz. İkimizi de istemedim sen" Yumuşacık yanaklarımı okşayarak başını salladı. Geçmişte olanları ona hatırlattıkça daha da yüzü düşüyordu. Daha da üzülüyordu. Şimdi pişman yüz ifadesini görmek kalbimi acıtmıştı. Bugünden sonra belki trip atmaya ara verebilirdim.. M: "Tamam güzelim. Siz beni affedene kadar bekleyeceğim" __________________ Beklesin de ben çok üzüldüm Minho'ya amk 😭😭😭😭