Babam... Annemin ölümünden sonra alkol bağımlısı adamın teki olmuştu, bütün parasını kumarda kaybetmiş ve bizi batırmıştı. Beni hayattan bıktıran bir adam olur kendisi. Hayatımı cehenneme döndürmek için yemin etmiş gibiydi. Beni zorla çalıştırıyor, getirdiğim paralara daha fazla alkol alıyordu. Tek istediği annemden kalan bütün anıları yok etmek ve onu unutmaktı. Ama ben onun için annemin silinmez bir lekesiydim. Ben Vera Alsoy, Psikoloji okuyorum. Doğrusu okumaya çalışıyorum çünkü bu şartlar altında üstümde çok baskı hissediyorum. Aynı anda iş ve okul. Yaşım ilerledikçe psikolog olup benim gibi travmaları olan çocukların travmalarını birlikte atlatmak istiyorum. Şimdi diyebilirsiniz "Vera sen daha kendi psikolojini düzeltemiyorsun.(!)" İlerde onuda başaracağım inşallah. Sıradan bir gündü. Her zamanki gibi babam eve sarhoş geldi. Artık benimde sabrım tükenmişti ve ona bağırdım.
-Yeter artık. Ne kumarın bitiyor nede içkin! Ben ne zaman senden kurtulacağım?(!)
-Benden asla kurtulamayacağını biliyorsun Vera. Seni öldürmeden ben ölmeyeceğim. Sana baktığımda anneni görüyorum, anlamıyor musun kızım sen? Sen bana kötü geliyorsun! Pisikolojimi bozuyorsun! Travmalarımın üstünden geçiyorsun! Şeytansın sen! Senin kalacak yerin yok Vera! Benden bıktıysan seni benden kurtaracağım! Ama ne ben öleceğim ne de sen öleceksin!
Ne demek istiyordu bu adam? Ben ölmeyeceğim, o da ölmeyecek. O zaman benden nasıl kurtulacaktı? Biliyordu ki benden asla kurtulamayacağını. O zaman niye hâlâ "Senden kurtulacağım!" Konusunu açıyordu? Kurtulsun bakalım... nasıl kurtulacakmış görürüz. Eceli olacağım onun, Eceli! Gerekirse kendi ellerimle gırtlaklayarak öldürürüm gerekirse adına borçlanıp mafyalara öldürürüm! İlk kim kimden kurtulacakmış görürüz!
