Bölüm 5

Buraya gelmemizin üzerinden 7 saat geçmişti. Saat 11 olmuştu. Beren ve ben telefonunuzun fenerini açıp etrafı inceledikten sonra montlarımızı bir köşeye serdik ve üzerlerine oturduk. Telefon çekmiyordu. Kimseyi arayamıyorduk. Ve burada sadece ikimiz kalmıştık nasıl çıkıcaz bilmiyorduk. Sanırım bu bizim sonumuzdu.biraz dinlendikten sonra Beren: - bence biraz uykuya ihtiyacımız var enerjimizi toplayamazsak mantıklı düşünemeyiz. Bu yüzden nöbetleşerek uyualım. Dedi. Ben de cevap olarak: - zaten şu anda uapabileceğimiz bir şey yok. Dedim. Beren: - benim şu anda uykum yok ilk nöbeti ben tutarım. Dedi. Zaten benim de uykum olduğu için kabul ettim.