Hayatımın en harika ramazan bayramını geçiriyorum (!) Annem şehir dışında tatilde. Babam evde ama değil. Bense evde tıkıldım kaldım ve ilgimi zerre çekmeyi başaramayan bir konuda 20 sayfa kadar uzuuuun derlememsi bir şey yazmaya çalışıyorum. Sinirden sağa sola kafa atıp ağlamalı zırlamalı cinnet geçirmeme ramak kaldı.
Ne tatil ne de değil. saçma sapan bir arada kalmışlıkla yarı zamanlı ağlayıp yarı zamanlı çalıştığım bir bayram olmayan bayram. İstanbul'da yaşayan yakın akrabamız da olmadığından evde bayram temizliği falan da yapılmadı. Masanın başından da kalkamadığımdan ne evi toparlayabiliyorum ne de yemek yapabiliyorum. Dışardan yemek söylemekten endüstriyel salçaya dönüşeceğim yakında. Uyku düzenim desen ramazan sahur derken altüst olmuştu zaten. Düzen müzen yok. Gerçekten rezalet bir ramazan bayramı. Evde bayram şekeri yok o derece bayram olmayan bir bayram.
Arada kafa dağıtmak için arkadaşlarımla da görüşemiyorum çünkü herkes akraba ziyaretinde. Yani ben ve iğrenç derslerim bütün bayram boyunca baş başayız.
Normalde uzun saatler okuma yapıp derlemek benim için bir külfet değil bakın. Öyle olmasa neden akademisyen olabileceğimi düşüneyim. Ama konu o kadar ilgimi çekmiyor ve o kadar anlamıyorum ki. Yani yazdığım yedi sayfa bir şey. Okusanız bu burde ne anlatıyor hiçbir şey anlamadık dersiniz. Haklısınız da. ÇÜNKÜ BEN DE ANLAMADIM. Ve anlamak istediğim pek söylenemez. Sonuç olarak iğrenç bir ödev teslim edeceğim. Hayır teslim ettikten sonra hocayı nadiren görüp geçsem sorun değil. Hoca danışmanım olduğu için MEZUN OLANA KADAR YERİM LAFINI. Kendisi öyle bir model çünkü. Bayılır laf sokup insanı yetersiz hissettirmeye. Mükemmel bir tanışma hikayemiz var kendisiyle. Anksiyetemi azdıran bir numara elemanlardan birisidir kendisi. O kadar sert duruşlu maskülen bir kadın ki. Bir de üslubu sağ olsun pasif agresif ağzına tükürüyor insanın. Karşısında laf da edemiyorsun. Gerçi geçen dönemden alıştım boş yere azar yiyip aşağılanmaya ama tekrardan onun fırça seansıyla uğraşmak istemiyorum. Rezil mezil de olsa bir şey teslim edeyim de gerisine bakarız.
Hayır bir de kendimi tanıyorum. O kadar okuma yaptım deyip kesin bir çalışma çıkartmaya çalışacağım konudan. Yanisi ben daha çooook söverim bu konuya da çalışmaya da.
Şuansa sövmeye dahi vaktim yok. An itibariyle tüm günlük çalışma planıma dönmem lazım. Bir iki bölüm daha yazabilseydim aslında...