Uyandığımda hastane odasında olmayı bekliyordum ama gözlerimi lüks bir odada açmıştım kafamı kaldırıp etrafa bakmaya çalıştım ama kafa kaldıramıyordum konuşmaya çalıştım ama konuşamıyordum.
LANN! O MAL BENİ FELÇ Mİ ETMİŞTİ!!
Tam o sırada naif bir kadın sesi duyuldu “Prensesimiz uyanmış” NE? Şaşırmama kalmadan havalandım ve naif sesin kaynağını gördüm Ela gözleri kahverengi saçları ve Tombik yanakları olan çok tatlı bir kadındı otuzlu yaşlarındaydı sonra yürümeye başladı herhalde riya diye çok rahattım ama aynanın karşısına geçtiğimiz kadının kucağında ben yerine bir bebek vardı sapsarı saçları ve mücevher gibi parlayan gök mavisi gözleri olan bir bebek cidden rüyamı diye kontrol amaçlı elim havaya kalktı ve aynı hızla yanağıma vurdu
Artık sakin kalamazdım çünkü ben rüyada değildim…