Elis, annesinin sesini duymamış gibi yorganı biraz daha başına çekti. Gözlerini zorla araladığında saatin kırmızı rakamları gözünü aldı: 08:07.— “Of… Yine geç kaldım!” dedi, yataktan fırlarken.Hızla üniformasını giydi, saçını iki yandan örmeye bile vakti yoktu. Sadece at kuyruğu yaptı, çantasını kaptı ve kapıdan fırladı.Hava bu sabah alışılmadık şekilde pusluydu. Güneş, gri bulutların arasından güçlükle sızıyordu. Elis’in ayakları sanki yere yapışmış gibiydi; yürüdükçe sokağın rengi soluyor, etrafındaki sesler boğuklaşıyordu.Köşeyi döndüğünde, normalde okul yoluna çıkan caddeyi göremedi. Önünde, upuzun bir koridor gibi uzanan neon ışıklarla dolu bir geçit belirmişti. Havada renk renk hologram parçacıkları uçuşuyor, yere ışık dalgaları düşüyordu.Bir adım daha attığında çevresi aniden değişti.Kendisini devasa bir festival alanında buldu.Gökyüzünde uçan, metalik kanatlı robot kuşlar cıvıldıyor, havada dev holografik balonlar dönüyordu. Yerde dolaşan robot köpekler insanları izliyordu. Standlarda parlayan dev ekranlar vardı. Bazılarında üç boyutlu dans eden figürler, bazılarında rengârenk reklamlar akıyordu.Ama festivalde bir tuhaflık vardı…İnsanlar, ellerinde pamuk şeker ya da neon ışıklı balonlarla donmuş gibi duruyordu. Kimsenin gözleri kıpırdamıyor, nefes alışları bile belli olmuyordu.Elis’in kalbi küt küt atmaya başladı.— “Ne oluyor burada?..”Tam o sırada havada bir uğultu yükseldi. Dev holografik bir yüz, festivalin tam ortasındaki gökyüzünde belirdi. Gözleri dijital bir ateşle parlıyordu.Ve derin bir ses yankılandı:— “Hoş geldin, Elis. Teknolojik Festival’e hazır mısın?”Elis’in gözleri faltaşı gibi açıldı. Gerisin geri dönmek istedi ama etrafındaki yollar silinmişti. Festivalin neon ışıkları, sanki Elis’i içine çekmek istercesine titreşiyordu.Kendini bir anda bambaşka bir dünyanın eşiğinde bulmuştu…
Bölüm 1
Geç Kalan Adımlar
Bölüm sonu
0 yorum
Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.