İçeriğe geç

Tek Yumruk

Bölüm 11 · 4 dk okuma

Tek Yumruk

Bölüm 11

11.bölüm/Kıskanma

İyi okumalar💜

____________________________________________

Sinemadan gelmiştik.tabi Hoca'dan da güzel bir azar yemiştik.Sinemaya neden birşeyler sokmak yasak ki?

“Hadi verin paraları” Burak'ın demesi ile ona döndük.tabi ya bize para karşılığı abur cubur vermişti.şimdi almadan durmaz.Sinan Burak'a dönerek;

“Ne parası lan?” diye sordu.

Mert de oradan atlayarak elini Sinan'ın omuzuna koydu.“Hani abur cubur verdi ya bize” diyerek hatırlatma yaptı.Sinan Burak'a ‘bunun için mi?’ bakışını atarak elini cebine atıp içinden 50 lik çıkardı.

“Al yeter bu sana” Burak'ın yüzü düştü.sanırım beklediği bu değildi.“Bu mu yani? Oğlum hadi bu Mert fakir.sen?”

Mert kendisini işaret ederek konuşan Burak'a kısa bir bakış atıp önüne döndü.o da biliyor ki kendini savunmaya çalışsa da Burak başında bi ton laf edecekti.

Burak pes etmiş olacak ki Barış'a yöneldi.

“Barış,sen de umarım bunlar gibi fakir değilsindir.bunlar resmen yokluktan çıkmışlar”Burak'ın kendilerine demesiyle Sinan şaplağı Burak'ın ensesine yapıştırdı.“Düzgün konuş alırım ayağım altına”Burak ona dönerek;

“Al işte hep böyle yapıyorsun” sonra sınıfa döndü “NE OLACAK BENİ BİR KEREDE YATAĞINA ATSAN?”bunları demesiyle sınıfdakiler kahkaha atarken,Sinan öldürücü bakışlarını Burak'a atıyordu.Burak durumu anlamış olacak ki kapıya doğru adımlamaya başlamıştı.Sinan da ona doğru gidiyordu.

“Gelme üzerime katil” Bir anda koşarak sınıftan çıktı.Sinan da hemen peşinden giderken bağırdı.“Seni silkelemiyecem lan.direkt pencerden atacam!” ikisi de çıkmıştı sınıftan.

“Hak etti” Barış bana dönerek konuşmuştu.“Silkelemek derken?” diyerek ona sordum.hâlâ bana bakarken konuşmaya başladı.

“Burak her Sinan'a karıştığında Sinan onu pencereden silkeliyordu” bunu demesiyle gözlerimi kocaman açtım.o da bunu anlamış olacak ki “Merak etme 1.katta yapıyor” diyerek açıkladı

(Sokak nöbetçileri sağ olsun aklıma geldi yaptım)

“Haa” diyerek önüme döndüm.“İdil kantine gidelim mi?” Mert'in sorusu ile ona döndüm.başımı sallayarak onayladım.Barış'a dönerek konuştum “Biz kantine gidiyoruz.birşey istiyor musun?”

Kafasını iki yana sallayarak reddetti.benle Mert merdivenlere yöneldik.kantine geldiğimizde Mert sordu “İstediğin birşey var mı? Kahve alım mı?” ‘gerek yok’ dercesine kafamı salladım.Ama Mert biraz daha ikna edince kabul etmek zorunda kaldım.Mert kalabalığa karışınca ben de masalardan birine oturarak bekledim.

Kalabalık fazlaydı.Mert'i hâlâ beklerken karşıma bir çocuk oturdu “Selam” başımı ‘Selam’ dercesine salladım.bur süre öyle bekledim Mert'i.

“Sen 11/C desin değil mi”çocuğun sorusu ile ona baktım.bu şimdi niye bana sırıtarak bakıyor?

“Ne yapacaksın?” sesim beklediğimden sert çıkmıştı.ama bu şerefsiz bana böyle sırıtarak bakarken ben nasıl bunun ağzını burnunu kırmayım ki?

Ellerini havaya kaldırdı “Sakin ol,sadece soru sordum?” ‘öyle mı?’ dercesine tek kaşımı kaldırdım.“Ama ben de soru sordum.ne yapacaksın?” çocuk önce bı afalladı.sonra konuştu “Sadece tanışmak istemiştim.Ali ben” elini uzattı.

Acaba o elini kırsam ne olur?

Kır kır bizim Barışımız var diyerek konuştu sağ melek.Barış mı?Barış ne alaka lan?

Valla hiç tanışma gibi niyetim yoktu.kusura da baksın “Memnun oldum”diyerek geçiştirdim.çocuk elini gerip çekti.

“Ama adını söylemedin.olmaz ki böyle”

“Nasıl olmasını isterdin?”çocuğun omuzuna bı el atıldı.elin sahibine baktığımda bunun Mert olduğunu gördüm.

Çocuk Mert'e dönerek “Sen kimsin ya?” dedi.valla tanışmak istemezsin iç sesim haklı.

“Ne yapacan oğlum benim kim olduğumu? Hem sen soruma cevap ver nasıl olmasını isterdin?” çocuk korku gözlerle Mert'e baktı sonra hicbirsey olmamış gibi kantinden çıktı gitti.

“Kim bu yavşak?” dudaklarımı bükerek ‘tanımıyorum’dedim.o da cevap vermeden kahvemi bana verdi.zilde zaten çalmıştı.“Hadi gidelim”

Kantinden çıkarak sınıfa doğru ilerledik.

Sınıfa geldiğimizde yerlerimize oturduk.Burak ve Sinan hâlâ yoktu.

Hoca sınıfa girdi.ders Edebiyat,hiç çekilmez şimdi.hoca sırasına doğru ilerlerken sınıfa bı anda nefes nefese kalmış Sinan ve Burak girdi.herkes onlara gülerken onlar özür dileyip yerlerine oturdular.hoca onların bu haline bakıp konuştu.

“Oğlum ne bu haliniz?,savaştan mı çıktınız?” hoca'nın sorusuyla Burak nefes nefese konuştu “Hayır hocam pencereden” sınıf da herkes bir anda kahkaha atmıştı.hocada anlamış olacak ki gülerek yerine oturdu.

Sinan,Burak'ı bir güzel benzetmiş.

“Hadi çıkarın kitapları.en son nerede kalmıştık?”

💜

Son dersin bitmesine birkaç dakika kalmıştı Burak dakika başı saate bakarak bize kaç dakika kaldığını söylüyor,Sinan,Mert,Barış ve ben de kendi halimiz de takılıyorduk.

“Bizim senle bir müsabakamız vardı ne oldu?” Barış sorduğum soru ile kafasını telefondan kaldırıp bana baktı.gülümsedi.“Bugün olur mu,yani senin için uygunsa?”başımı aşağı yukarı salladım.

“Tamam o zaman bugün okul çıkışı” dedi.ben de önüme döndüm.“Aha çalacak” Burak'ın demesi ile zil çalmıştı.

Sınıftan çıkarak aşağı inmeye başladık.Çıkışa geldiğimizde Sinan konuştu “Ben de sizle geleceğim,oradan da gitar kursuna giderim” kabul ettiğimizde yanımıza bir çocuk geldi.bi dakika bu o kantindeki çocuk değil mi?

“Selam” Sinan anlamayarak ona baktı“Aleykümselam” sonra çocuk bana dönerek;“Adın İdil miş, tanıştığımıza memnun oldum” diyerek elini uzattı.

Barış'a baktığımda her an çocuğa dalacak gibiydi.

Aslında hepsi öyleydi.

“Sen kimsin lan!?” diye bağırarak konuştu Burak.ardından Sinan“İdil i nereden tanıyorsun?” dedi.

Çocuk ilk onlara dönüp sonra bana baktı.“Bunlar varken konuşmak çok zor.istersen bir kafeye gidelim,daha iyi tanışırız” bu ne diyor lan?ne tanışması?

“Lan ne diyor bu? Ne tanışması?” Burak her an dalacak gibiydi “Lan senin o dilini koparır müsait bir yerine sokarım ha!” kavga çıkmaması için araya girdim.

“Ben seninle tanışmak istediğimi söylemedim” çocuk afallayarak bana baktı.kalırsın işte böyle g*t gibi

“Ha ha! Şimdi uza” Burak onu iterken çocuk hâlâ yüzündeki afallamış ifadeyle yanımızdan ayrıldı.

Çocuk giderken Burak arkasından bağırdı “Bir daha seni bu kızın yanında görmeyim.valla iç organlarını g*tünden çıkarırım”

Ben bizimkilere dönerken bir tek Burak'ın yüzünde memnun bir ifade vardı.diğerleri çocuğa her an dalabilecek gibiydi.Barış bana bakarak;

“Kim bu it?” diye sordu.sesinde kıskançlıkmı var dı,bana mı öyle geliyordu?

“Tanımıyorum bile” diye cevap verdim.yalan yoktu tanımıyordum.

“Bir daha seni rahatsız ederse bize gel” Sinan'ın dediği ile basımı aşağı yukarı salladım.oradsn Burak lafa atlayıp;

“Oğlum kız boksör amk.ne bize gel?” hepimiz ona gülerken aramızdan tek gülmeyen kişi Barıştı.

Bu sorunu da hallettiğimiz de okuldan çıktık.

____________________________________________

Nasılsınız?

Arkadaşlar sınav haftası bölüm atamayabilirim

Sizi seviyorum 💜

Bölüm sonu

5 yorum