Yemek odası kapısının önünde durdum. Derin bir nefes aldım çünkü babam beni annem öldükten sonra asla çağırmadı. Aslında önceden de çağırmıyordu. Annemi 7 yıl önce kaybetmiştik. Bazı insanlar annemin bir cadı olduğunu ve ben doğduğum da bana büyü yaptığını ve benim de bir cadı olduğumu söylüyorlar. Gerçekten çok saçma. Hatta insanlar cadı olduğuma inandıkları için benden uzaklaşıyorlardı. Bu düşüncelerden kurtulmak için derin bir nefes aldım.
Kapıyı tıklattım. İçeriden "Girebilirsin Arya." diyen babamın sesini duydum. Odaya girdim odada benim yaşlarımda biri vardı. Sarı saçları ve kahverengi gözleri vardı ve hafif kemikli bir yüzü vardı adamın. Başımı öne eyerek hem babama hem de tanımadığım adama reverans verdim.
Masada babamın karşısına oturdum. Babamın yanında da o adam vardı. "Beni çağırma sebebin nedir baba?" dedim. Gülümseyerek "Çünkü sana önemli bir haber vermem gerek canım kızım." dedi. Kafam allak bullak oldu bu adam kimdi ve babam beni ne için yemeğe çağırmıştı. Ve şu çok önemli haber neydi? "Nedir?" dedim meraklı ama bir o kadar umursamaz bir sesle. Babam öksürerek boğazını temizledi ve konuşmaya başladı " Kızım bu yanımda ki adam Valtor. Krallığımız büyümesi için onunla evlenmek gerek." Valtor denilen adam ufak bir gülümsemeyle bana baktı. Ağzım açık kalmıştı. Bir babama bir de Valtor denen adama bakıyordum. Sanki boğazımda bir düğüm vardı ve o düğüm beni konuşmaktan alı koyuyordu. En sonun da hem babam hem de 'o' adam bana sırıtarak bakınca dayanamadım. "Ne!" diye bağırarak ani bir hareketle ayağa kalktım. "Baba sen ne dediğinin farkında mısın? Daha 20 yaşındayım." diye çıkıştım babama. "Otur şuraya rezil etme kendini. Ben evleneceksin dediysem evleneceksin, bitti!" diye bağırdı bana. Kapıya doğru koştum. Odadan çıktığımda kapıyı arkamdan sertce kapattım. Koşarak odama çıktım.
Kendimi yatağa attım ve ağlamaya başladım. İnanamıyorum babam beni yıllar sonra yemeğe çağırıyor ve sonra da evlenmek zorundasın diyordu. Saçmalık. Krallığımız büyümesini bende isteyordum ama daha evlenmek için çok gençtim. Bunları düşünüp ağlıyordum ve sanırım yorgun olduğum için uyuya kalmıştım.
🔗🔗🔗🔗🔗🔗🔗🔗🔗🔗🔗🔗🔗🔗🔗🔗🔗🔗🔗
Karnımdan gelen şahane bir gurultuyla uyandım. Gece yarısı olmuştu ve ben hiç bir şey yememiştim. Karnıma sardığım ellerime baktım. Üstümde ki elbseyi bile değiştirmemiştim. Ayağa kalktım, üstümde ki elbiseyi değiştirdim ve üstüme saten bir gecelik giydim.
Mutfağa gitmek için çok sessiz davranıyordum çünkü sarayımızda gece odadan çıkmak yasak. Mutfağa girdiğimde kendim için bir şeyler yaptım. Hızlıca tabağımdakileri bitirdiğimde mutfaktan çıktım. Odama dönmek içinmerdivenlere gideceğim sırada büyük salonda bir ses duydum.
Kapı aralıklı bırakılmıştı, aralıktan salonun içine baktım. Salonda Valtor'u gördüm. Ahh, cidden bu adam hâla burada mıydı? Biriyle konuşuyormuş gibi görünüyordu. Kapıyı birazcık daha açtığımda içerde tamamen siyaha bürünmüş biri ile konuşuyordu. Valtor'un konuştuğu adam şöyle diyordu "Evet şimdi iyi dinle beni, prenses Arya şuan odasında uyuyor olabilir. O kızı yarın kaçıracağız tamam mı? Yarın da aynı saatte buraya gel. O kızı onu sevdiğim için değil parasını istediğim için kaçıracağım zaten ona bir belge imzalattıktan sonra onun icabına bakarız." dedi. Valtor'un söyledikleri yüzünden bir şok geçirdim. Konuştuğu siyahlı adam Valtor'a "Pekala efendim yarın aynı saatte hazırlıklı bir şekilde burada olacağım." dedi. Siyahlı adam pencereden atladı.
Kapının önünden koşarak uzaklaştım. Merdivenlerden hızlı ama sessiz bir şekilde çıkmaya çalışıyordum. Tam son basamaklara yaklaşmıştım ki bastığım basamaktan gıcırtı çıktı. Ses gerçekten yüksek çıkmıştı sessiz bir şekilde küfür ettim. Merdivenleri çıkmayı bitirip odama koşacakken onun sesini duydum. "Hey, kim var orada. Bu sarayda gece yarısında odadan çıkmak yasak değil mi?" dedi. Kendi kendine konuşuyordu. Ağızından birkaç cümle mırıldandı ama saray gece yarısı olduğundan çok sessizdi. "Hey, ortaya çık hadi korkma canını yakmam." dedi Valtor. Sözleri bittiğinde kılıcını çıkarttığını gördüm. Valtor'un merdivenleri çıkmaya başladığını gördüm ve ne zamandır tuttuğumu bilmediğim nefesimi bıraktım. Valtor merdivenleri yarıladığında odama koşmaya başladım. Bir az fazla sesli koşmuştum sanırım ama umursamadım. Valtor'un hayret uyandırıcı küfürlerini duydum. Umursamadan odama gittim ve kapımı kilitledim.
Sanırım kaçmalıyım. Ne pahasına olursa olsun canımı kurtarmalıyım. Peki ya nasıl?