Merhaba!! Bu okuyacağınız kitap benim içinde bir ilk olucak.
İlk defa bir şeyler yazıp yayınlıyorum umarım beğenirsiniz keyifli okumalar dilerim.
*Bu kitapta geçen kişiler ve olaylar tamamen hayal ürünüdür.*
*
Koşuyordum.Hayır..kaçıyordum.
Koridorun soğuk zemininde kan izleri bırakarak ilerleyen çıplak ayaklarımı hissedemiyordum.Kana bulanan beyaz yırtmaçlı elbisem artık bordo rengindeydi.Birden sendeledim fakat dahada yaklaşan ayak seslerini işittiğim an ,az önceki hızımın iki katı koşmaya başladım.
Binanın en üst katındaki terasa vardığımda yağmur yağdığı için ıslak zeminde hızımı alamayıp kaydım ve takla attım.Zemine çarptığım başım aldığı darbe ile beraber zonklamaya başladı.Kalkmalıydım,toparlanmalıydım ama yapamıyordum.
Kendime gelmek için gözlerimi birkaç kere kırpıştırdım.
Yanaklarımdan kayan sıcak yaşların yere düşerken çıkardığı sesi duyabiliyordum.Sendeleyerek ayağa kalktığımda önümdeki manzaraya baktım.Tüm şehri,trafiği,kalabalığı herşeyi rahatlıkla görebiliyordum.
Hayat ne kadar garipti değil mi?
Biri belkide şu an bir yerlerde hayatının en güzel gününü yaşarken, ben burada canımla cebelleşiyordum.
İşte böyleydi hayat kısaca buydu.Garipti.Çok garipti..
Arkamda yaklaşan adım seslerini duymamla ve kafama dayanan metal cismi hissetmemle ağlamaktan şişmiş gözlerimi kapattım.Gözlerimden tüm hayatım sanki bir film şerifi gibi akıp gitti.Belli bi süre öylece kaldım o da sanki beni bekledi.Geçen dakkaların ardından gözlerimi açtım ve önümde korkuluğu olmayan terasa baktım.
Bazen insan çok çaresiz kaldığında kötünün en iyisini seçmeye çalışırdı.Ben seçtim..
Tenime vuran rüzgar saçlarımı uçuştururken kendime geldim.Kafama dayanan metal cismin daha da baskı uygulamaya başladığını hissediyordum.Bu kadar mıydı? Bitmiş miydi?
Daha fazla düşünücek zamanım kalmadığında geri dönüşü olmayan o yolu seçtim.İlerledim ve arkamı şehre döndüm.
Kendimi geriye doğru bıraktım.
Heryer karanlığa gömüldüğünde her şeyin bittiğini anlamıştım.Hep kaybettiğim hayatımda bu sefer kaybedilenlerden olmuştum.
Karanlığı sevmezdim hep kaçardım..ama alışmıştım,alışmak zorunda kalmıştım.Hayatım boyunca kaçtığım karanlığa kendi başıma teslim olmuştum.
Her an kaçtığım karanlık şu an her yerdeydi..
*
Giriş bölümünü nasıl buldunuzz?
Bölüm hakkındaki yorumlarınızı bekliyorumm❤️🩹