Yurttan çıkmama birkaç gün kalmıştı. Ben işe şimdiden başlamıştım çünkü ilk maaşımı patrondan ev kiralıycağımı ve yurttan çıkmam gerektiğini söyleyince hoşgörüyle karşılayıp maaşımı önden vermişti aslında böyle bi tepki yerine sert bi tepki bekliyodum ama bu olmadı.Tatlı bi amcanın restoranında garsonluk yapıyodum . Aslında tek çalışıyomuş ve yanında kimse istemiyomuş ama kızı yaşlandığını, uzun süre ayakta kalınca ağrılar çekiceğini söyleyip bi şekilde ikna edince beni işe aldı.Bugün yine sabah işe gitmiş işimi bitirip saat sekizde yurda gelmiştim. Yurtta hiç arkadaşım yoktu bu zamana dek her zaman tek başımaydım. Ne okulda, ne yurtta, ne de herhangi başka biyerde arkadaşım olmamıştı belkide ben istememiştim.
2 gün sonra
Sonunda yurttan çıkma vaktim gelmişti saat sekizde işten çıkıp direk yurda gelmiştim dün zaten bavulumu toplamıştım o yüzden hemen bavulumu kaptım ve zeliha teyzenin odasına gittim. Kapıyı tıktıkladım
"Gir"
"Benim zeliha teyze"
" Ah bende tam yanına gelicektim gece gel vedalaşalım seni arabayla ben bırakıyım"
"Yok zeliha teyze sen hiç rahatsız olma zaten ben evimin yolunu biliyorum"
"Normalde hayatta izin vermezdim ama çok acil bi işim vardı zaten"
"Sorun değil ben hallederim ama yinede sağol" Yavaşça yaklaşıp sarıldım ona oda aynı şekilde anne şefkatiyle sarıldı bana.Biraz daha sarılıp ayrıldık birbirimizden işte beni yeni bir hayat bekliyodu. Yurdun bahçe kapısından ayağımı dışarı attım ve nedense o an kendimi çok güçlü ve dik hissetmiştim. Biraz ilerledim saat çok geç değildi ama geçmem gereken bi ara sokak vardı orayı hızlı geçmek istediğimden koşar adım ilerlediğim an iki adam geldi kollarımdan tuttular ve o esnada ben çırpınmaya çalışırken bir tanesi ağzım beyaz bi mendil tuttu sonradı karanlık.