Bölüm 2

Sokaklarda tek başıma titreye titreye giderken kenara yata kaldım okadar soğuktuki oracıkta bayıla kaldım ... Gözlerimi açtığımda kendimi çocuk evlat edinme yerinde olarak gördüm orada çok nazik bir çalışan ve benim yaşlarımda çocuklar vardı . Çalışanın yanına gidip beni siz mi getirdiniz buraya? Diye sordum çalışan hiç cevap vermeden bir şekilde bana sarıldı o kadar utanmışdım ki ne yapıcağımı bilemedim ve ona bende sarıldım ... Ve artık kesinlikle beni buraya getirenin o olduğunu anladım ... Çalışan nazik kız dediki : Burada arkadaş edine bilirsin dedi . Bende yavaş yavaş çocukların yanına gittim . Bir çocuk dediki : Sen yenimi geldin . Evet ben yeni geldim dedim ben ve bana birden kötü lakablar takıp dalga geçmeye başlamıştı aynı ailemle beraber olduğum zor günler gibi sonra ağlamak üzereyken bir kenara oturup kendime dedim ki kalıcak biyerin yok burada dayanman gerek çünkü seni başka bir aile alıp evine götürebilir dedim kendime . Sonra dışarıdan bir ses geldi bir araba sesi hemen dışarıya baktım ve ne göreyim eski ailem buraya çocuk evlat edinme yerine gelmiş . Hemen bir dolabın içine saklandım ve çıtımı bile çıkarmamaya karar verdim . Ailem diyorduki biz çocuk evlat almaya gelmiştikte hiç çocuğumuz yok . Ben dedimki içimden : Nasıl yani kardeşim ailemle beraber yaşıyordu ama şuanda kendisi yok ve onada kötü bişeyler olmuştur diye korkmaya başlamıştım ... 1 SAAT SONRA ailem çoktan gitmişti ve dışarıyı kontrol ediyim derken bir bakdım kardeşim kenarda oturmuş dileniyor hemen koşdum onun yanına o kadar duygulan mışdım ki dedim ki kardeşime : Sana böyle olmamalıydı siz ailemle mutlu olmalıydınız dedim . Kardeşim ise bana ilk kez sarılmıştı ... Ve beraber çoçuk evlat edinme yerinde kalıp yeni aile bulmaya karar verdik ...