Alev notu elinde sıkıca tuttu.
"...Yangın hiç yaşanmadı."
Bu cümleyi yüksek sesle okumaya cesaret edemedi.
Eftalya notu elinden aldı, defalarca okudu.
"Hayır..."
"Ben o geceyi hatırlıyorum."
"Gözümün önünde alevler vardı."
Tam o anda başının içinde keskin bir ağrı hissetti.
İki eliyle şakaklarını tuttu.
Bir görüntü...
Sonra bir tane daha...
Duman...
Çığlıklar...
Ve beyaz önlüklü bir kadın.
"Hayır!"
Eftalya dizlerinin üzerine çöktü.
Alev telaşla yanına eğildi.
"Abla!"
Eftalya gözlerini sımsıkı kapatmıştı.
"Yangın yoktu..."
Alev şaşkınlıkla yüzüne baktı.
"Neden bahsediyorsun?"
Eftalya'nın nefesi düzensizleşmişti.
"Duman vardı..."
"Ama..."
"...ev yanmıyordu."
---
Üst katta Tuna kaseti cebine koymuştu.
"Kıvanç."
"Efendim?"
"Bu binada birileri yakın zamanda bulunmuş."
"Nereden anladın?"
Tuna parmağıyla pencere kenarını gösterdi.
Kalın toz tabakasının üzerinde yeni bırakılmış el izleri vardı.
Üstelik...
İzlerden biri küçüktü.
Bir çocuğa ait gibiydi.
Kıvanç kaşlarını çattı.
"Burada çocuk ne arasın?"
Tuna cevap veremeden alt kattan Alev'in sesi yükseldi.
"Tuna!"
İki kardeş merdivenlerden koşarak indi.
---
Koridorun ortasında Eftalya yere oturmuştu.
Yüzü bembeyazdı.
Tuna diz çöktü.
"Ne oldu?"
Eftalya gözlerini açtı.
"Sana tuhaf gelecek."
"Anlat."
"Ben..."
"...yangını hatırlamıyorum."
Alev şaşkınlıkla baktı.
"Az önce hatırladığını söylemedin mi?"
"Hatırladığım şey yangın değil."
"O zaman?"
"Bizi bir odaya kapatmışlardı."
"Kimi?"
"Bilmiyorum."
"Ama beyaz önlüklü insanlar vardı."
Avukat Selim'in yüzü bir anda değişti.
"Beyaz önlük mü?"
Eftalya başını salladı.
"Evet."
"Doktor gibiydiler."
Selim cebinden eski bir gazete kupürü çıkardı.
"Bu binanın eski kayıtlarını araştırmıştım."
Kupürü masaya bıraktı.
Manşette büyük harflerle şu yazıyordu:
KARAKUYU ÇOCUK YURDU KAPATILDI.
Altındaki küçük yazıyı Tuna yüksek sesle okudu.
«"Yurt, çocuklar üzerinde yasa dışı psikolojik deney yapıldığı iddiaları nedeniyle mühürlendi."»
Salondaki hava bir anda değişti.
Alev'in elleri titremeye başladı.
"Deney mi?"
Selim yavaşça başını salladı.
"Resmî kayıtlara göre."
"Ama dosyanın devamı kayıp."
---
Tam o sırada binanın elektrik sistemi kendi kendine çalıştı.
Koridorun sonundaki tek ampul yanıp sönmeye başladı.
Herkes aynı anda o tarafa baktı.
Ampulün altında eski bir kapı vardı.
Kapının üzerinde paslanmış metal levha duruyordu.
ARŞİV
Kıvanç cebinden az önce bulunan anahtarı çıkardı.
Üzerinde yazan kodu hatırladı.
B-12
Anahtarı kilide soktu.
Tek seferde döndü.
Kapı ağır ağır açıldı.
İçerisi yıllardır açılmamış gibiydi.
Duvarlarda tavana kadar uzanan dosya dolapları vardı.
Odanın tam ortasında ise eski bir masa duruyordu.
Masanın üzerinde çalışan tek şey...
Küçük bir kasetçalardı.
Kimse ona dokunmamıştı.
Ama kendi kendine çalışmaya başladı.
Hoparlörden cızırtılı bir ses yükseldi.
"...Denek numarası yedi."
"...Hafıza silme işlemi tamamlandı."
"...Denek numarası sekiz."
"...İşlem başarılı."
Alev'in kalbi hızlandı.
Kaset devam etti.
"...Denek numarası dokuz."
Kısa bir sessizlik oldu.
Ardından yaşlı bir kadın sesi duyuldu.
"Hayır."
"Bu iki kardeşe dokunmayın."
Kasette ikinci bir erkek sesi sertçe bağırdı.
"Geç kaldınız."
"Artık çok şey gördüler."
Cızırtılar arasında son cümle zar zor seçiliyordu.
"...Alev ile Eftalya artık hiçbir şeyi hatırlamayacak."
Kaset aniden sustu.
Odadaki herkes birbirine baktı.
Tam bu sırada odanın en arkasındaki dolaplardan biri yavaşça açıldı.
İçinden ince, sararmış iki dosya yere düştü.
Kapaklarında yalnızca isimler yazıyordu.
DENEK 7: ALEV
DENEK 8: EFTALYA