köpeğim ve annem benim için en önemli şeylerden biridir. Lafı bırakıp anneme kahvaltı hazırlamam gerek. Kahvaltıyı hazırladıktan sonra bişey farkederim annem hiç bu kadar geç kalkmazdı?? onun için endişelenmeye başladıktan sonra sofrayı hazırlamadan annemin odasına telaşla giderim kapıyı açtıktan sonra annemin yerde yattığını görürüm hemen koşarak onu yerden kaldırıp kucağıma aldıktan sonra anneme birçok kez seslenirim gözlerim dolmaya başlar annemin duymadığını görünce ambulansı ağlaya ağlaya ararım ve tavanda bi ip görürüm annem kendini asmıştı evet o kendini öldürmüştü belkide bu hastalığını yenip daha çok yaşayabilirdi ama o bunu tercih etmiştim ben bi yandan hıçkıra hıçkıra ağlarken abulans gelip annemi götürüyordu bense annemin arkasından koşup ambulansa bindim hiç bu kadar ağladığımı hatırlamıyorum
ben gerçek yücel bu da benim hikayem….