Bölüm 4

Klinik, Akşam Dr. Vefrin Erez, kliniği terk etmeden önce, Egemen'in bıraktığı karga tüyünü aldı ve küçük kız kardeşinin ölümünden beri kimseye açmadığı bir çekmeceye kilitledi. Bu tüy, Egemen'in zihnindeki karanlık ağın somut bir kanıtıydı. Vefrin, Egemen'in bilgiye nasıl ulaştığını çözmek zorundaydı. Polis raporlarına ulaşması imkânsızdı. Egemen, ya çok güçlü bir network kullanıyordu ya da daha kötüsü, kendi kişisel çevresine sızmıştı. Aklına gelen tek kişi vardı: Polis Arşivinde çalışan eski bir arkadaşı, Mete. Vefrin, mesleki sınırlarını zorlayarak, o gece Mete'yi aramaya karar verdi. Egemen'i durdurmak için, etik kuralları esnetmek zorunda kalıyordu. Egemen'in yaptığı da tam olarak buydu; onu kendi kuralsızlığına çekmek. Egemen'in Malikanesi, Gece Yarısı Egemen, Boğaz'ın karanlık sularına bakan salonunda, yanında genç bir sekreter ile çalışıyordu. Sekreter, Egemen'in talimatıyla, uluslararası bir finansal işlemi sonlandırıyordu. Egemen, işlem bittiğinde sekretere gülümsedi. "Harika iş. Şimdi git ve uyu." Sekreter çıktıktan sonra, Egemen tek başına kaldı. Gözleri boşluğa sabitlenmişti. Elini ceketinin iç cebine attı ve küçük bir fotoğraf çıkardı: Genç bir kadın ve küçük bir kız çocuğu. Bu, Vefrin'in kız kardeşi ve annesiydi. Egemen fotoğrafı inceledi, yüzünde ne acı ne de pişmanlık vardı, sadece soğuk bir merak. Amacı Vefrin'e zarar vermek değildi, en azından şimdilik. Amacı, onu kontrol etmek ve onu kendi seviyesine çekmekti. Masanın üzerindeki bir monitör açıldı. Ekranda Vefrin'in, eski arkadaşı Mete'yi telefonla arayışı ve panik dolu ses tonu belirdi. Egemen, ekran karşısında dudaklarını yaladı. "İşte başlıyoruz, Vefrin. İlk kuralını çiğnedin. O duvara ilk çatlağı sen açtın. Kontrol her zaman benim elimdeydi." İstanbul, Bir Karakolun Yanındaki Kafe, Ertesi Gün Vefrin, Mete ile buluştu. Mete, polis üniforması içinde gergindi. "Vefrin, biliyorsun, bu çok riskli. Eski dosyalara yetkisiz erişim..." "Biliyorum Mete. Ama bu bir acil durum. Adam, benim 10 yıl önceki kazayla ilgili en mahrem detayları biliyor. Bu normal değil. Şahsuvar ailesi, İstanbul'un en güçlü ailelerinden. Ne kadar karanlık olduklarını bilmiyorsun." Mete, Vefrin'in çaresizliğini görerek yumuşadı. "Tamam. Sadece senin için. O dosyalara bakacağım. Ama bana Egemen Şahsuvar hakkında da bir şeyler söylemelisin. Ona neden tedavi uyguluyorsun? İnsanlar, onun bazı işlerinin çok temiz olmadığını konuşuyor." Vefrin, duraksadı. Egemen'in kliniğe gelmesinin ardındaki gerçek sebebi açıklamalı mıydı? "Resmi olarak, öfke kontrolü sorunları var," diye yalan söyledi Vefrin. Mete başını salladı, tatmin olmamıştı. "Pekala. Ben sana bilgileri getireceğim. Ama sen de bana bir sonraki seansınızda Egemen'in gerçekten neden kliniğe geldiğini söyleyeceksin." Vefrin kabul etti. Bu, Egemen'in kışkırttığı tehlikeli takas zincirindeki ilk halkaydı. Klinik, Üçüncü Seans Vefrin, Egemen odaya girdiğinde hemen konuya girdi. Gözleri kararlıydı. "Egemen Bey, size son bir uyarı. Benim kişisel hayatıma bir daha sızma girişiminde bulunursanız, bu tedavi biter ve hakkınızda yasal yollara başvururum." Egemen, sandalyesine otururken başını hafifçe yana eğdi. "Yasal yollar mı? Sizce ben, zenginliğimi, yasal yolları umursayarak mı inşa ettim, Vefrin? Ve ben, yasal olmayan her yolun kapısını açabilirim. Buna sizin kız kardeşinizin dosyasını yeniden açmak da dahil." Egemen'in tehdidi, Vefrin'in kalbine bir bıçak gibi saplandı. Egemen, sadece bilgiye ulaşmakla kalmıyor, aynı zamanda Vefrin'in en hassas noktasını, kaybının sırrını bir koz olarak kullanıyordu. Egemen, daha sonra konuyu kendi hayatına çevirdi, ama yaptığı açıklama, buz gibi bir itiraftan farksızdı. "Biliyor musunuz, ben insanları incelerim. Onların korkularını, arzularını ve zaaflarını ezberlerim. Çocukluğumdan beri böyleyim. Babam da böyleydi. Bazen, bir insanı tam olarak anlamak için, ona acı vermeniz gerekir." Egemen duraksadı, gözleri Vefrin'in gözlerinde kilitliydi. "Vefrin, ben buraya 'tedavi' olmak için gelmedim. Ben buraya, hayatımdaki tek kontrol edemediğim şeyi – can sıkıntımı – kontrol etmek için geldim. Ve siz, bu can sıkıntımı sona erdirmek için en iyi oyuncak olacağınızı kanıtladınız. Zira siz, benim görebildiğim tek aynasınız. Aynada ne var? Siz mi, yoksa benden bir parça mı?" Egemen'in bu saf, klinik psikopatik itirafı, Vefrin'in tüm savunma mekanizmalarını alt üst etti. Egemen'in niyeti tedavi değildi; o, Vefrin'i bir deney faresi olarak kullanıyordu. Ve en kötüsü, Egemen, Vefrin'i oynamaya başlamıştı bile.