Merhabalar! Ben bu yurinin yazarı Nil. Yurideki birçok karakter arkadaşlarım ve düşmanlarım, umarım okurken eğlenirsiniz! 🏳️🌈 (Bu arada ben bu yazıyı öylesine yazıyorum. İleride bu yazıları derleyip bir WEBTOON çıkartacağım. Bu yuriden çok bir beklentiniz olmasın, taşşağına yazıyorum. Neyse, çok boş yaptım, sorry. Yuriye geçelim!)
Güneş’in Annesi: GÜNEŞ UYAN ARTIK! HADİ, YETİŞKİN OLDUN SENİ HÂLÂ BEN UYANDIRIYORUM, NE ZAMAN BÜYÜYECEKSİN SEN?
Güneş:(Hırıltılı bir sesle) OFF, tamam anne kalktım...
Güneş’in Annesi: Erken oldu kızım, uyu yarın kalkarsın!
Güneş: Anne abartma ya...
Güneş’in Annesi: Sus, abartmaymış... Hadi kalk, iki bir şey ye de git okuluna.
Güneş: Tamam anne.
(Güneş yataktan çıkar, yüzünü yıkar, üstünü giyinip salona geçer. Ağzına iki parça peynir sokuşturup evden çıkar.)
Güneş: Hadi ben gittim!
Güneş’in Annesi: Hadi git hadi.
(Güneş evden çıkıp durağa doğru ilerlemeye başlar.)
Güneş: Telefonumu aldım mı ben?
(Ceplerini kontrol eder ve telefonun cebinde olduğunu fark eder.)
Güneş: Oh, şükürler olsun!
(Güneş durağa varır. Otobüsü beklerken saatini kontrol eder.)
Güneş: OFF, ne zaman gelecek şu otobüs?
(10 dakika sonra otobüs durakta durur. Büyük bir mucize yaşanır: Sabahın bu saatinde otobüste tam Güneş’e göre tek bir boş koltuk vardır! Güneş direkt orayı kapar ve rahatça koltuğuna oturup okuluna gitmeyi bekler. Yaklaşık 20 dakikalık bir yolculuktan sonra okuluna en yakın durağa varıp otobüsten iner ve okuluna doğru yürümeye başlar. 15 dakikalık bir yürüyüşün ardından okuluna varmıştır.)
Güneş: Vardım ancak... Neden kendimi biraz kötü hissediyorum? Her neyse, birazdan geçer umarım.
Neyse devamı için üşendim, eğer beğenirseniz falan yazarım, bayy!
(Bu arada omega verse atçam bu hikayeyi biraz işledikten sonra birde hikayeyi ai düzeltti ben yazdım o sadece noktalama işaretlerini koydu umarım beğenmişsiniz,r