Tam olarak 14 yıl 10 gün 7 saatir bu karanlığa mahsur bırakılmıştı.
Kendi öz babası tarafından.
Açıklaması olsa belki anlardı.
Ama tek kelime vardı sadece " Percy'nin yolunu kapatacaksın. "
Ve sonra her şey durmuştu.
Hem dış dünyayla hemde her şeyle ilişkisi kesilmişti. Sonra da karanlık onu yutmuştu. Doğum gününde.
Posedion sadece bir şey söylemişti " Sen bir hatasın...percy'nin yolunu kapatacaksın!"
Ve karanlık onu zamanla yutmaya başladı. Önce görünüşünü. Sonra posedionun ona gösterdiği halini. Sonrasında da ışığı unuttu.
Sahi nasıl bu hale gelmişti?
Baba insafı diye bir şey yok muydu?
Babanız bir tanriysa yoktu. Ozelikkede 3 büyüklerin çocuk yapmama yemini olduğu dönemde percy adlı saçma birisiyle aynı dönemde dogduysanjz. Başarılar! Karanlık sizi yutacak.
Edelyn saf bir his hisseti.
Nefret.
Percy'den nefret ediyordu.
Onun yüzünden hayatının yok olmasından nefret ediyordu. 14 yıldır bu odada sadece onun kahraman oyunu yüzünden mahsur kalmaktan nefret ediyordu. Her şeyinden nefret ediyordu.
O denizin yeni kraliçesi olacaktı. Güçlüydü. Posedionun kızıydı. Her şekilde yapabilirdi ama percy onun hayatını mahvetmisti.
Kraliçe olmak pek umurunda değildi. Ama o özgürlüğünü istiyordu.
Posedion çocukları deniz gibidir.
Onların özgürlüğünü elinden alamazsınız.
Çıkarlarsa pişman olurdunuz.
Bu bir efsane değil gerçek. Posedionun bile kabul ettiği bir gerçek.
Ve hikayemi buraya kadar okuduysanız anladınız diye umuyorum. Anlamadiysaniz ben söyleyeyim. Ben edelyn. Yunan mitolijisinin gerçek olduğu bir hauat yaşıyorum ve tam olarak 14 yıl 10 gün 9 saatir karanlığa hapis oldum...
Böyle yazıyordu edelyn'in defterinin en yukarisinda. Hikâye yazmayı pek seven birisi değildi. Apollonun kızı da değildi ki çok yaratıcı olsun. Hayatını yazıyordu. Yaşadığı şeyleri hisleri.
Zamanla karanlığa alıştığını yazıyordu. Alışmamıştı. Alışmak zorunda kalmıştı. Yemek yerken bile karanlıkta yemek karanlıkta üstünü değiştirmek normal insanların yaptığı aktivitelerin hepsini karanlıkta yapmak zorunda kalmıştı. Bildiği tek bir şey vardı o normal değildi.
Ama ne olduğunu kendisi de bilmiyordu.
İç sesi mırıldandı " Ne zaman bildin ki?"
Edelyn başını salladı " Sana inanamıyorum. "
İç sesi hirladi" inanman gerek. Seni burdan kurtaracak olan benim."
Edelyn gözlerini kapayıp başını tuttu" Yardıma ihtiyacım yok. Kendim çıkabilirim."
İç sesi güldü
Boğuk soğuk neşeli bir sesti" E o zaman neden hala çıkmadın ha?"
Edelyn yüzünün kizardigini hisseti" git buradan!"
Posedionun sesi kulaklarında yankılandı" Percy'nin yolunu kapatacaksın. Burada kalmayı hak ediyorsun sen bir hatasın!"
İç sesj tekrar güldü " Duydun mu edly? Sen bir hatasın bak. Baban bile öyle diyor."
Edelyn başını çevirdi " Değilim dedkm!"
İç sesine sinir oluyordu Edelyn.
Belki de en derin arzularını gerçekleri yüzüne vurduğu içindir kim bilir. Ama tek bir gerçek varsa da İç sesini dinlemeliydi.
Kapının calinmadan tak diye açılmasıyla irkildi Edelyn. Kapı genelde açılmaz köpek girişine benzer bir yerden yemek bırakılır konuşmak isteyense camdan konuşurdu. Ses odayı şimşek gibi titretti" EDELYN CATRIS ODADAN ÇIK!"
Edelyn durdu.
Sesi taniyamiyordu.
Kim ona sesleniyordu.
Cevap vermedi.
Bir gölge hışımla içeri daldı.
Edelyn'in kolunu tuttu öfkeyle homurdandi" sana çık demiştim çocuk. "
Edelyn görmüyordu.
Karanlıktan adamın yüzünü görmüyordu.
Konuşamıyordu da.
Adam bir eliyle Edelyn'in kolunu tutup sururukleyecek kadar güçlü (Edelyn'in hayatı savaş egitimleriyle geçmesine rağmen)diğer eliyle de Edelyn'in ağzını kapatacak kadar zekiydi.
Edelyn durdu
Düşündü poseidon ne demişti daha önce?
Sesi zihninde yankılandı " Eğer birisi senin ağzını ve kollarını tutarsa ya bacağınla tekme at yada elini ısır ."
Edelyn Düşündü.
Önce kendi bacağını sonrada yavaşça sürüklendiği ışık süzmesine baktı ışıkta rahatça ona gekme atması mümkün değildi muhtemelen tutturamazdi da. Ama isirabilirdi. Dişleri yaşıtlarına göre hep daha keskin olmuştu. Adamın sert eljne dişlerinin battığını hisseti. Sonrada Adamın acıyla ettiği küfürleri.
Latince ettiği küfürleri duydu.
Bekle latince mi?