Bölüm 3

Akşamın gölgeleri şehri sessizce sardığında, Bay Filozof ve Kaelith eski, harap bir sığınağa sığındı. sadece kendi nefeslerinin ve uzak bir rüzgarın uğultusunu taşıyordu. Kaelith, kanatlarını hafifçe katlayarak yere oturdu. “Burası güvenli mi?” diye sordu. “Dışarıdan bakıldığında öyle görünüyor,” dedi Bay Filozof. “Ama hiçbir yer tamamen güvenli değil. Bilgi peşindeyiz, Kaelith… Ve her bilgi bir gölge bırakır.” Kaelith, elini eski bir masanın üzerinde gezdirerek sayfaları karıştırdı. Bay Filozof sessizce izliyordu. Onun varlığı, Kaelith’in eylemlerini dolaylı olarak etkiliyordu: Kaelith’in niyet ettiği her şey, sonuçlarını fark etmeden geri getiriyordu. “Sığınmak da bir strateji,” dedi Bay Filozof sonunda. “Her hareketimizi, her niyetimizi dikkatle seçmeliyiz. Bu dünya, öğrendiklerimizden çok, öğrendiklerimizin geri dönmeyen yankısıyla dolu.” Kaelith başını salladı. “Öyleyse bekleyelim. Ama beklemek, yalnızca zamanı harcamak değildir. Bir yıl, bir ömür kadar kısa ya da uzun olabilir.” İkili, harap sığınağın sessizliğinde geceyi geçirdi. Dışarıdaki dünya, kendi düzeniyle işlemeye devam ediyordu; insanlar, olaylar ve kader, Bay Filozof’un bilgisiyle örtülmüş ama Kaelith’in etkisiyle titreyen bir düzlemde var oluyordu.