Korku ; insanı içine çektiği an her şeyi yaptırır. Kurbanını iyi seçer. O kurbanların zayıf noktasını da bilir, sevdiklerini de...
Beni de ordan vurdu işte, sevdiklerimden...
Ben Mavera Işık. Altı yıldır burda mahzen gibi yerde Fırat ve adamlarına çalışıyorum.
Her ne kadar burdan kurtulmak istesemde olmuyor. Ben buraya geldiğimde henüz on beş yaşındaydım. Bazı şeyleri yeni yeni öğreniyor, bazı şeyleri ise aklımdan çıkarmaya çalışıyordum. O zamanlar çok kötü bir ruh halim vardı. Herkesin gözünde ben umursamaz, tembel, saygısız bir aptalın tekiydim. Ailem beni anlamıyordu ki çevremin beni anlamasını bekliyeyim.
Bir güneş doğsun,ama bu güneş herkesin üzerinde olsun, herkese pozitif enerji saçsın....
Yine bir gün evden kavga gürültü ile ayrılmış sahile gidiyordum. Önümde siyah bir araba durdu. Çok korkmuştum. Beni arabaya bindirdiler ve şimdi ki bulunduğum yere getirdiler. Kaçmaya çalıştım ama her defasında beni buldular keşke bulmalarıyla kalsaydı. Saatlerce dayak yediğim günleri hatırlıyorum kaç kere kemiklerimi kırdılar. Ama olmadı kaçamadım günlerce, haftalarca, aylarca çığlık attım ama olmadı. Şimdi düşünüyorum da annem ve babam beni hiç aramadı isteselerdi şimdiye kadar bulurlardı beni. Babam çok güçlü bir iş adamı istese bulurdu. Ya abilerim iki abim var onlarda mı hiç merak etmedi. Abilerim ile aram çok güzeldi beni anlayan bir tek onlardı. Gerisi yalandı. Birde ablam var gıcığın önde gideni beni hep onlara kötülüyordu yapmadığım şeyleri yaptı olarak gösteriyordu. Ama şimdi anladım ki kimse beni sevmiyor, kimsenin umrunda değilim çünkü telefonumu almadılar telefonum bende ve açık ama biri bile aramadı.
❣️
"Akın bey böyle istedi gelmek zorundasınız." Dedi iri yapılı adam beni zorla saçma sapan bir iş için kullanıyorlardı. Hem banane ki bu iş. Hiç sevmediğim ortamlardı bunlar.
İş yemeğinde benim ne işim var bide gidip sevgili gibi yapıcakmışız, imdat biri alsın beni burdan.
Yaklaşık bir saattir tartışıyorduk ve bu adamı biraz daha zorlarsam üstüme çökücekti.
"off tamam ver şunu." Adam bana bakıp sırıtıyordu.
"Çıkarsan eğer hazırlanıcam."
"Çıkmama gerek yok bence" diyip göz kırptı. Yemin ederim ki bu adamları öldürecem zamanı gelince.
"O zaman bende hazırlanmam ve Akın beyciğimizde sana kızar sonuçta senin yüzünden hazırlanamamış olurum" diyip onun bana yaptığı gibi göz kırptım. Arkasına bakmadan çekip gitti.
Bende hemen duş alıp hazırlanmaya başladım.
Uzun mor bir elbise giymiştim saçımıda bağlamıştım.
🦋
Masa da dört kişiydik Akın psikopatı ben, Ateş Kara ve Ahenk Demir vardı. Onlar koyu bir sohbete dalmışlardı Ahenk konuşurken bana bakıyordu. Ateş bey ise ara sıra bana bakıyordu.
"Ben izninizle lavaboya gideyim." diyip ayağa kalktım.
Tam içeri giriyordum ki biri kolumdan tuttu. Tabi ki bu akındı
"Sen ne yapmaya çalışıyorsun. Şu makyajını düzgün yap.
Karşısında mala bakar gibi kalmıştım.
Aslında gayette düzgündü. Biraz daha inceledim yüzümü. Biraz soluk duruyordu ve birazda yaralarım, morluklarım görünüyordu. Kapatıcı sürüp hemen yanlarına gittim.
" O zaman Akın Bey anlaştığımıza göre en kısa zamanda bir toplantı yapalım." Dedi Ateş Bey.
Akın kadehini kaldırıp " o zaman işimizin yolunda gitmesine."
Dedi mecbur kaldırmak zorunda kaldım bu gece bir an önce bitsede kutulsaydım.
"Siz ne zamandır çıkıyorsunuz?"dedi Ahenk Hanım ortalama benim yaşlarımdaydı.
Akınla birbirimize baktık çünkü bunları evde konuşmamıştık. Hemen araya girdi ve "iki sene oldu " dedi Ahenk Hanım benimle konuşmaya çalışıyordu fakat yanımdaki öküz ağzımı açtırmıyordu. En sonunda ailen nasıl diyince ipler koptu.
Ne dicektim.
Öldü.
Benim ailem yok.
Konuşmuyorum.
Aslında bunların hepsini diyebilirdim doğru sayılırdı hepsi.
Varla yok arasındalardı. Hadi annemle babamı geçtim ablamı yok saydım, ya abilerim.
Onlar benim canımdı. Onlara en çok ihtiyacım olduğunda yoktular.
"Konuşmuyoruz." Dedim kısaca bu konuşmanın uzamasını istemiyordum.
"Neden konuşmuyorsunuz ?" dedi Ateş Bey koca bir sanane çekmek istiyorum şuan.
Kafamı çevirip Akına baktım. Sonra tekrar önüme döndüm elime vişne suyumu aldım ve arkama yaslandım.
"Öyle gerekti ve öyle de oldu." dedim ve camdan dışaryı izlemeye başladım.
Gece bitmişti. Üstümden kocaman bir yük kalkmıştı ancak bu oyunu bir süre daha oynamak zorunda olduğum aklıma geldi. Okkalı bir küfür savurdum.
Bu arada Ahenk Hanım daha sık görüşmek istediğini söyledi bende mecbur kabul ettim .
"Hareketlerine dikkat et Mavera gözüm, kulağım , elim üstünde."
Bu dediklerine göz devirdim.
Tabi Akın Beyciğimizin sevmediği şeyler bunlar yapmamalıyız aman ne güzel. Elini saçlarıma götürdü ve hızla çekmeye başladı. O kadar çok canım yanıyordu ki saç diplerim alev almıştı adeta.
"Bırak ne yapıyorsun canım acıyor." Hem çığlık atıyor hem de bırakması için yalvarıyordum.
"Bana bak kendine çeki düzen ver alırım seni ayağımın altına."
Saçlarımı zorda olsa bıraktı. Adamlarından birini çağırdı ve " alın götürün şunu inine ben diyene kadar ne su var nede yemek."
Koluma bir adam yapıştı "bırak benii imdat."
"Kes sesini nerde olduğuna bir bak istersen." Diyerek tokat attı o nasıl bir tokattı bilmiyorum ama vurur vurmaz dudağım kanamaya başladı.
(Ben bir şeye giriştim. Sanırım her şey gibi buda çöp olucak)
🦋🦋
