YAZARDAN NOT; Adam kan kadın ölüm kokuyordu. bu masal cehennemde yanmadan önceki kesitti. belkide okyanusta boğulmadan önceki son resitaldi..
hiç bir zaman tamamlanmış hissetmedim hiç bir zaman yaptığım şeyleri tam olarak beğenmedim. çünkü bu böyleydi. döngüydü. içine kısıldığımız kontrol edemediğimiz şeydi; zaman... neden değiştirmiyoruz? hayatı istediğimiz gibi yönetmiyoruz? bu kurguda bunu göreceksiniz..hepsi hayalidir..keyifli okumalar. ha bu arada..ai kullanılmamıştır.
ˆkaranlık beni yutarken benden nasıl karanlığı yutmamı istersin? söylesene baba,anlamı ölüm olan kızına nasıl hayatta kal dersin?
'oğlumuz İstanbuldayken biz neden burada duruyoruz?'
Annemin sözlerine o kadar alışmıştım ki 2 gündür abimin konusunu açmayışına şaşırmıştım bile.. annem hep abimi daha değerli gören ama içten içe sadece kendini seven bi narsist. abimse olgunlaşmamış bir ergen. annemin sevgisiyle büyüyen el bebek gül bebek. İstanbulu yksde kazandığında bile annemden ayrılmak istemeyen bir yalaka..bense 2 sene önce lgs de istediğim tek yeri yani ;çanakkale fen'i (çfl) kazanınca tercihimi kullandım. şimdi unuttuğum herşeyi geçen sene otaokul günlüğümü bulunca geri hatırladım. 9. sınıfımı annemle mutlu olarak geçirmiştim zaten herşeyi benimle anılarını anında unuttuğu için isteyerek, kolay olmuştu. bense 8. sınıfımda antiepresanla hissizleşerek unutmuşum.bana yaptıklarını hatırlamamamak hisstmemek için. gizlice kullandığım ilaç işe yaramıştı. hatta ileride de hatırlamamak için günlüğümü yazmayı bırakmıştım ama buldum..herşey eskiye döndü..babamın annemin ve abimin nasıl olduklarını tek tek hatırladım ve günlüğümü yaktım 12 eylülde. doğum günümde. babamsa annem gibi bi gün bana çok iyi, bi gün berbat davranır. ama hepsini unutur. en kötüsüde budur zaten ;gününün nasıl geçeceğini bilmemek. kararsızlık..güvensizlik.. annem 6. sınıfta şiddet uygulamayı bıraktı. 8. sınıfta deneme sonuçlarımdan dolayı arada vuruyordu ama en azından tehditleri yoktu. şimdi 10. sınıftım. abimle aramda 4 yaş vardı .ben lgs ye girdiğimde o yks'ye girmişti ben çfl'yi kazanınca annemle babam yanıma gelmişti . ama sebebi evi satıp abimin yanına taşınmaktı. en başından beridir tahmin ediyordum annem benim için asla gelmezdi. yangın gecesinde bile beni o evde unutmuştu.. alışmıştım. gerçekten ona karşı hiçbirşey hissetmiyordum sadece 'neden ben' ve 'niye 'diye soruyorum..kırgın değilim üzgün değilim sadece şansızım..galiba yani.. herkesin böyle yaşadığını sanmıştım ama 7de arkadaşlarımın annesiyle tanıştığımda anlamıştım..ayrıca insanları çabuk tanıyabiliyorum.6.hissim acayip kuvvetli. o yüzden bu sözlerini duymamla şaşırmamıştım. babamın nasıl cevap vereceğini merak ediyordum sadece..
'evi satışı gerçekleştirdim yarın vapurla gideriz'
dedi ve ben onları dimlemeyi bırakıp odama gittim.
düzelir snamıştım ama bazı şeyler düzelmiyordu..
2 ay sonra=
yaz tatili bitmişti ve benim 10. sınıfıma başlayacaktık..yani başlayacaktım..
- sınftan tanıştığım ve şuan ankara anadolu kaazanan ve giden arkadaşım azelle mesajlaşıyorduk. normalde anneannemde kalıcaktım ve çflye eden gidecektim eğer bi ay önce vefat etmeseydi.. şuansa yurda gidiyordum..yerleşmek için çok heyecanlıydım. annemle babam şuan abimin yanında istanbuldaydılar ve ben yurtta kalıcaktım çanakkalede. azelle mesajlaşmayı sonlandırdık ve ben anneannemden miraz kalan küçük bir evden hazırlnadım ve çıktım. altıma baggy üstüme de kısa kollu gece mavisi bi tişört geçirdim. kızıl saçlarımı saldım ve lipgloss sürüp evden çıktım. otobüse binerken valizimde yanımdaydı önce yurda sonra okula yerleşecektim. kulakalığımla otobüste giderken barışyüksekkaya-labirent
çalıyordu.çok acıklı şarkılar dinlemeyi bırakmıştım ama bu adamın yeri bnede farklıydı. camdan dışarı bakarken kendi yaşamımı düşündüm.. 8. ısnıfakadar hep kışları mardin yazları çanakkalede geçirmiştim. ben ve annem çanakkaleliydik. abimle babamsa mardinli. ancak babamın genlerinde hafif kızıllık vardı annemse sarışındı.. ve ben melez bronz saçlı çilli ve ela gözlü kız doğdu. baimse anneme çekti ve açık kumral oldu. 7. sınıfın yazını mardinde geçirdim ve kışıdamardinde ge.çirdim. baba tarafım mardindeydi anne tarafımsa çanakkalede. annemle babam görücü usulü tanışmışlardı ve annemmardine babamın yanına yerleşmişti..işte bu benim haytaım...aslında yaşadıklarıma bakılırsa olgun ve sert davranan biiri gibi gözükebilirim ama ben olgun olup eğlenceli davranmaı seçmiştim. çünkü olgunluk sertlik demek değildi. çaıkçası kasıntı insanlarlada hiç anlaşamam. kız neşesi diye brişey var bi kerem..beni anlatan bir söz olsa 'acı .eken insanın gülümsemesi güzeldir' sözü olur heralde.