Bölüm 7

Baya bir şaşırmıştı.Fakat şaşırdığını belli etmemeye çalışıyordu ve dedi ki:Tamam siz kazandınız artık burada çalışıcaksınız. Pazartesi günü başlayın". Çok mutlu olmuştum. Hemen eve gittim ve tam mutfağa giderken annemin cesedi ile karşılaştım. Annemin yanına çöktüm. Belki yaşıyordur? Diye düşündüm ve nefes alıyormu diye baktım. Almıyordu. Annemin elini sımsıkı tuttum kafamı cesedinin üstüne koydum ve " Anne babam gibi beni bırakma dedim. Göz yaşlrına boğuldum. Ambulansı aradım. Bir süre sonra geldiler ve onun çoktan hayatını kaybettiğini ve ellerinden bir şey gelmiyceğini söylediler. Fakat beni yinede hastaneye götürdüler ve annemin doktoru annemin aslında ölümcül bir hastalığı olduğunu ve annem ben üzülmeyim diye söylememiş. Öncedende bunun için evin 3 aylık kirasını erken ödemiş ve dolabın içini yiyeceklerle doldurmuş. İşi kazanmıştım fakat maaş biraz azdı. 6.000 TL. Kira ise zaten 6.000 TL. 2+1 ev neden bu kadar pahalı. Daha ucuz bir yere giderim. Ve bir oda arkadaşım olur. Diye düşündüm. Tabi o tarz evler biraz bakımsız yani kırık dökük oluyordu. Eve gittim. Kafamı yastığa yumduğum an uyuya kalmıştım. Sabah erken saatten uyanmıştım çünkü mezuniyet vardı. Hazırlandım ve en kötü modumla okula gittim. O gün kimse bana neden bu kadar üzgün olduğumu söylememişti çünkü herkes annemin öldüğünü biliyordu. 18 yaşından küçük olsaydım beni koruyucu aileye verirlerdi fakat 22 yaşındaydım. Ve bir işim vardı. Diğer öğrencilere göre daha zengindim. Çünkü işim vardı. Diğerleri ise hâlâ arıyorlardı. Fakat bende mutluluk eksikti. Artık iki işte çalışçam diye düşündüm. Zaten şimdiki işim yarı zamanlıydı. Çok az kazanıyordum. Ve yeni işte buldum. Maaşı 5.000 TL. Uygun dedim içimden. Ayda 11.000 TL hemen işe katıldım ve kabul ettiler fakat bu işte bir sorunum vardı.....