Layla
Açım... Saatlerdir yemek yemedim açlıktan bayılmak üzereyim. Önümde yemek var ama yiyemiyorum.. üstüne birde karşımdaki salağa İslamiyetten bahsediyorum bir kaç dakika sonra bir kadın yanımıza yaklaştı
- bir şey mi istediniz efendim
- müslümanların yiyebileceği yemek getirin.
Kadın kafasını salladı sonra yanımızdan ayrıldı
- Su helal olduğunu düşünüyorum içebilirsin bence
Göz devirdim
- içebilirim tabi ama için de zehir mi var acaba düşüncesi aklımı kemiriyor açıkçası
Yarım bir gülüş bellirdi dudaklarından bir kaç saniye sonra kendini düzelti. Yanına bıraktığı telefonu çalmaya başladı .
- söyle
Kısa bir sessizlik
- LAN NE DEMEK KAÇTILAR
Bir anda yerimden sıçradım . Bana kısa bir bakış atıp aşağıya kalktı ve yanımdan ayrıldı, aman bende çok meraklıydım zaten konuşmasını dinlemeye evet itiraf ediyorum içten içe merak etmiştim ama gidip dinlemeye de cesaret edemedim ne yapacaklarını tam olarak kestiremiyordum tam bunları düşünürken daha yeni ki kadın geldi önüme makarna koydu . Ah ve ablam makarna yerine güzel bir yaprak sarması giderdi ama burda seçici olamazdım diyerekten makarnamı iştahla yemeye başladım neredeyse 21 saatir açım
- yavaş ye boğulacaksın
Kafamı kaldırdığım da siyahlarla buluştum
- 21 saatir açım tabağı bile yiyebilirim şu an
Yüzünde gülümsemeye benzer bir şey oluştu ama gülmemeye çalışıyordu. Kafamı canım makarnama çevirdim ve yemeye devam ettim . Yemeği yedikten sonra karşımdaki siyahlara bürünmüş adama baktım
-Beni ne zaman bırakacaksın ya da ne zaman öldüreceksin
Sessizlik...
Sadece yüzüme bakıyordu ezberlemek istermiş gibi bakışları rahatsız ediciydi
-Ateş
-anlamadım?
-Adım ateş , ateş leo
- Ben adınızı değil beni ne zaman salacağınızı sordum
- Biraz daha misafirimsin küçük hanım
Son sözünü de söyledi ve ayağıya kalkıp gitti ve ben o masada bir başıma kaldım...
(Devam edecek)