Babam kral Artur ve kral Araf ben kendimi bildim bileli birbirlerini hiç sevmezler. sürekli olarak bir savaş içindeler. Aslında eskiden çok yakınlarmış ama ne olduda birbirlerine savaş açtılar işte bunu kimse bilmiyor. Hemde hiçkimse.
Ailemden bahsedicek olursak 2 tane kardeşim var. Asel ve tahtın varisi herkesin göz bebeği aptal Elisa.
Ablamda olsa ondan nefret ediyorum her konuda benden önde olmasını hiç sevmiyorum. Herneyse anneme gelicek olursak annem uzun yıllar önce aramızdan ayrıldı. Ben ve ablam onu gördük ama Asel bu konuda biraz şanssız.
Kral babam ne kadar istesede bir oğlu olmamış, bu yüzdende tahtın varisi bizleriz. Babam bize çok değer verirdi özelliklede ablam Elisa'ya. Annem öldükten sonra babam bize her yıl için ayrı ayrı bakıcılar tuttu. Genelde bu bakıcılar dürüst, terbiyeli ve birçok dil bilen insanlar arasından seçilirdi.
Krallığımızın baş düşmanı Araf'ın birde oğlu vardı. Adı Ateşmiş. Babam onlarla görüşmemize izin vermez bizde çarşıdaki dedikodulardan öğrendik herşeyi adınıda orda duymuştum. Onu yanlızca bir kez görmüştüm yakışıklı olduğu söylenebilir ama bir o kadarda aptal olduğuna eminim.
Son birkaç gündür çok stresliyim. Bunun nedenide babamın ölümün pençesinde olması. Eğer babam ölürse tahta ablam geçer ve bunun düşüncesi bile beni deli ediyor. Ama her ne olursa olsun onun tahta geçmesine izin vermicem, gerekirse savaşıcam ama onun kazanmasına izin vermicem.
-Hadi ama Alara daha kalkmadınmı bu odana kaçıncı gelişim haberin varmı?
-Sana gitmedi söylemiştim Buket neden hala burdasın?
-Hadi kalkın küçük hanım eğer yemek saatini kaçırırsanız ablanız çok kızar. O yüzden şimdi kalkın ve üzerinizi giyin kahvaltıya bu şekilde gelmeyi düşünmüyorsunuz herhalde.
-Tamam Buket kalkıyorum sende çık odamdanda üzerimi giyineyim.
Ne çabuk sabah olmuştu, daha yeni uymuşum gibi hissediyorum. Yataktan kalkıp elbisemi aramaya başladım etrafa bakındığım sırada kapı çaldı. Gelenin Buket olduğunu düşünüp sinirlendim ve "ne var" dedim kapıya arkam dönük bir şekilde. Arkadan nazik bir öksürük sesi geldi gelen buket değildi gelen Elisa'ydı.
-Uyandın demek.
-Evet uyandım, ne zamandan beri odama gelir oldun?
-Saçmalamayı kes, dün gece hizmetliler babamın vefat ettiğini söylediler. Yani bugün yada yarın tahta ben geçicem.
-Eğer bunu söylemek için geldiysen şimdi defol umrumda bile değil. Emin ol annem senin gibi birinin tahta geçmesini istemezdi.
-İsteyip istememesi kimin umrunda artık babam öldüğüne göre burda benim kurallarım geçerli. Şimdi çeneni kapa ve aşağı gel.
Gıcık şey sabah sabah sinirimi bozmak için odama gelmişti bütün keyfimi kaçırıp odamdan çıkmıştı. Her şeyi bir kenara bırakıp elbisemi giydim. İsteksizde olsa aşağı indim. Masaya oturduğum sırada savaş ve Elisa'nın bakıştığını gördüm artık buna bir çözüm bulmam gerekiyordu.
Yemeğimi düzgün bir şekilde yedim kimseye birşey çaktırmadan odama çıktım ve düşünmeye başladım. Aklımda bir plan vardı ama bunu yaptığım öğrenilirse beni öldürebilir yada ömür boyu zindana atabilirlerdi. Sonrada kaybedecek neyim varki diye düşündüm. Planım düzgün bir şekilde ilerlerse hem tahta geçecek hemde Elisa'dan kurtulacaktım. Hayali bile beni çok heyecanlandırdı.
Kafama koymuştum artık er
yada geç Elisa'yı öldürecektim.
