Bölüm 1

O gece hep belki de bir çocuğun ruhunu kaybedip bir daha asla bulamadığı geceydi o gece bir çocuğun öl mesinden ziyade ruhunu kaybetmesiydi işte o gece siz dedilerden soğuk olabilen bir gece 2 Aralık gecesi tahta beşikte uyuyan Arel doğalı 2 hafta oluyordu 3 gündür o küçücük bebeğe ne yemek veren vardı ne de şu hepsinden ziyade Şevkat veren hiç olmamış tı Arel bebek Bir haftadır rahatım o şekilde ağlayıp duruyordu aslında ağlamasını gerektirecek bir neden yoktur ama sadece huzursuzca ağlıyordu kapı açılmıştı yavaş yavaş içeriye en büyük ablası girmişti belki de arar doğduğundan beri onu en sevmeyen kişi oydu nefretle kardeşinin suratına baktı "yakışıklı Oğuzhan neyse de iğrenç bir suratın var sevilmeyi de hak etmiyorsun" diyerek bebeği sahada ablası Zeliha bebeğin ağlamasının şiddetlendiğini duyunca yüzünü ekşitti anne ve babası neredeydi bilmiyordu ama anne ve babasının evde olmaması onun için büyük bir fırsatta bu gece onun için büyük bir geceydi kardeşini öldüreceği gece idi tam o sırada kapı açıldı ve kız büyük bir darbe ile yere düştü...