"Yapabilirsin Daphne." dedi Profesör Mirta. Önümdeki hedefi onlarca defa vurmama rağmen olmamıştı.
Bir kez daha denedim. Olmadı. Tekrar denedim. Yine olmadı. Tekrar ve tekrar olmuyordu. "Ben ailenin yüz karasıyım!" diye bağırdım yere oturup. "Profesör siz annemle beraber okudunuz, o, okulu Trix gibi güçlü cadılardan kurtardı değil mi?" Profesör başını salladı. "O zaman ben niye yapamıyorum? Bir dönüşümüm bile yok. En kolay dönüşümü bile kazanamadım."
Profesör yanıma gelip omuzlarımı tuttu. "Hepimizin hayatında zorluklar olur. Önemli olanlar bunlarla başa çıkmak. Ben de önceden bir cadıydım. Perileri sevdiğimi söylediğimde Bulutlu Kuledekiler benimle dalga geçtiler. Ama şimdi bir periyim ve Alfeada profesörüm."
Dediği şeyler kesinlikle motive eden şeylerdi. Ayağa kalkıp denedim. Tekrar ve tekrar. En sonunda yaptım. Üzerime baktığımda bişey yok. "Olabilir," dedi profesör. "Uzun sürer ama pes etmezsen yapabilirsin."
Pes etmeyecektim çünkü birileri bana bu büyüyü yaptıysa kesinlikle bozacaktım. Ben Daphne'ydim. Domino prensesi. Kraliçe Bloom'un kızı. Evrenin en güçlü güçüne sahiptim. Kimse bunu benden alamayacaktı.
Tüm hedefleri tek tek vurmaya çalıştım. Bazılarında zorlansamda vurmayı başardım. "Gayet iyiydi ve kesinlikle ilerleme kaydettin." dedi profesör.