"yaşa kral yaşa!"
Hergün bu gürültü ile uyanıyorum. Hoşuma gitmiyor değil alt düzeye bakmak benim için zevk verici onların yerinde olmak istemezdim. Sabah kalkar kalkmaz hizmetçilerim bana terliğimi verir. Lavaboma gider ve yüzümü yıkarım. Havlumu getirirler, yüzümü silerim bu benim için bir döngü haline geldi. Yalnızım ama mutluyum bu yollara ise yalnız çıktım.
Koca sarayda ben ve alt düzeyler. Üstümü değiştirmeye giderken birden bir bağırma sesi geldi dikkatlice dinlediğimde bu sesler çoğaldı azaldı aynı bir opera gibiydi tacımı tam takacak iken kocaman ağır kapım birden kırıldı. 2 adam girdi içeriye tacımı yere attılar. Kırıldı..
Tacıma yanacak iken adamlardan biri boğazıma yapıştı. Bir an hayat benim için gidip geldi. Tam nefes alamayacak iken birden içeriye biri geldi. Siyah giyinmiş ve yanında 4 koruması olan bir adam yüzü gözükmüyordu. Boğazıma yapışan adama bir el hareketi yaptı yere düştüm. Noluyo diye soracak iken adam yanıma geldi. "Beni hatırladın mı?"
Birden gözlerim karardı ve o günü hatırladım.
Alt düzeydeki günlerim ne kadar acı vericiydi. Bir gün ise kral tcenk beni çağırttı. Kollarımdan tutan iki zırhlı asken beni sürüklüyerek kralın önüne attılar. Çok sinir oluyorum aşağılanmaya kimse kimse yapamazdı! Tam kral tcenk bir şey söyleyecekken yine kapı kırıldı. Zaten bu kapı kırılmazsa olmaz dimi? İki adam geldi siyah beyaz takımlı aynı beni boğan adamlara benziyorlardı. Başları kel bıyıklı ve baştan aşağı siyaha büyünmüş beyaz olan tek şey gömleği olan adamlar. Kralın yüzünde dehşete düşmüş bir ifade vardı adamlar kılıcını çekti. Hiç bir şehilde diz çökmeyen o kral tacını düşürüp diz çöktü. Can dilendi acınası bir haldeydi.
"Lütfen canımı bağışlayın lütfen!" Doyen keala gülesim gelmişti. Ama o an şaşkın olduğum için gülemedim. O adamlar ise hiç acımadan kılıç ile kralı ortadan ikiye bir ekmek gibi kestiler. Şaşırdım ve miğdem bulandı.
İki adam beni farkettiğinde ise bana baktılar yanıma geldiler.
Bana yaklaşıp kulağıma fısıldadılar dedikleri ise...