Sabah uyandığımda bağrışmalar ve kılıç sesleri duyuyordum . Sesler kesilmişti fakat hala konuşma sesleri geliyordu kulağıma. Yatakta doğru olup sesleri anlamaya çalıştım ama başaramadım. Yataktan yavaşça kalkıp gerindim ve yatacağımın yanında genelde kitap okumak için oturduğum koltuktan sabahlığımı alıp üzerime geçirdim. "Dikkat!" diye bağırışla bağırışla tüm sesler kesildi.Pencereme doğru yürüyüp perleme açtım sonra ise camı açıp aşağıya doğru baktım. Babam bütün muhafızları ve askerleri önüne dizmiş sanırım rütbe veriyordu.
"Narten baily!" diye bağırdı Babam. Bu ismi duyunca istemsizce gülümsedim .
Narten çocukluk arkadaşımdı. Babası Bay Aros benim Kılıç aşkımı devam ettirmeme Kılıç kullanmayı öğrenip iyi bir savaşçı olmama yardımcı olmuştu. Bunu isteyerek yapıyordu. Nartenle bana 12 yaşımdan itibaren sürekli idman yaptırıyordu.
Genellikle yarıda keser, kimin kazandığını umursamaz, bana bir öz kızı gibi davranırdı. Onu çok severdim. Fakat saraya yapılan saldırıda Annem ve ablam la beraber ya öldürülmüş ya da kaçırılmıştı. Çünkü cesedi bulunamamıştı.
Ancak o günden beri belki yüzlerce arama ekibi aramıştı onu.
Bulamadılar ama eğer ölmediyse bulunacaktı.
Buna emindim.
Gerekirse kendim bulacaktım.
"Evet kral Valtor." dedi bir adım öne çıkarken. Siyah saçları ve takımıyla bugün oldukça özenliydi.
"Bundan sonra, prenses Mira'nın muhafızısın. Kızım sana emanet." dedi. Narten rütbesi için teşekkür edip saraya doğru yürümeye başladı.
Dakikalar sonra kapım çaldı "Gel!" diye seslendim.
Narten girip kapıyı kapattım. Rütbesinin haberini vermeye gelmişti.
"Biliyorum. Hayırlı olsun." dedim. Güldü. Kahvaltıya inmeden önce hazırlanmam için odama giren hizmetkarları tembihleyip çıktı.
Muhafız NARTEN BAILY ,en yakın arkadaşım artık benim muhafızımdı.