Bölüm 1

İstanbul'un eski bir semtinde, ahşap bir binanın en üst katında, Arda'nın atölyesi bulunuyordu. Arda, buğday tenli, kumral saçlı, kehribar gözlü biriydi. Duvarları boya kokan, her köşesinde boya, fırça ve tuval izleri olan bu atölye, Arda'nın sığınağıydı. Dışarıdan gelen yağmur sesleri ayrı bir huzur vericiydi. Arda, elindeki fırçayı tuvale dokundururken, yüzünde derin bir ifade belirirdi."Yine mi o rüya?" diye mırıldandı kendi kendine. Rüyasında gördüğü Ceyda, bembeyaz elbisesi ve hüzünlü bakışlarıyla zihnine kazınmış unutulmuyordu. Ceyda'nın yüzünü tuvale aktarmaya çalışırken, bir yandan da hayatın ne anlama geldiğini düşünüyordu.Kapı çaldı.Gelen, Arda'nın en yakın arkadaşı Fidan'dı. Fidan, sanat tarihçisiydi ve Arda'nın da en büyük destekçisiydi. Arda, çizimlerinde Fidan'dan ilham alıyordu."Nasılsın Arda?" diye sordu Fidan, içeri girerken. "Yine kendini atölyeye mi kapattın ?"dedi.Arda, omuzlarını silkerek konuştu. "Resim yapıyorum. Başka ne yapabilirim ki?"dedi.Fidan, Arda'nın yanına yaklaştı ve tuvaldeki resmi inceledi. "Bu Ceyda değil mi? Rüyalarında gördüğün kadın?"Arda, başını salladı. "Onu resmetmek istiyorum ama bir türlü başaramıyorum. Sanki bir şeyler eksik. Hiç bir şey tam oturmuyor kafamda. "dedi.Fidan, Arda'nın omzuna dokundu. "Belki de eksik olan, hayatın kendisidir Arda. Belki de biraz dışarı çıkıp, yeni insanlar tanımalısın. Bir rüyaya odaklanmamalısın."diye cevap verdi.Arda, Fidan'ın sözlerini düşünmeye başladı. Belki de haklıydı. Belki de hayatın ne anlama geldiğini bulmak için atölyeden çıkması gerekiyordu.Düşüncelere dalarak yatağına geçti ve Fidan'ın dediklerini düşünerek uykuya daldı. Gözleri kapandıktan bir süre sonra tekrar aynı rüyayı gördü.