Bursa.. Tekirdağ ile arasında aslında sadece 469 km var. Çok uzak bile değiller fakat Fatih’in yine de burayı akıl edeceğini sanmıyorum çünkü annesinin buradan cenazesi çıktı ve o zamandan beri buraya adım bile atmamıştı. Benim buraya geleceğimi sanmazdı herhalde?
Sabah saatlerinde Bursa’ya varmıştım. Elimde bavul,ne yapacağım nereye gideceğim bilmeden öylece Bursa otogarında dikiliyordum. Sahi ne yapacaktım? Önce kalacak bi yer ayarlamam gerekiyordu ve sonrasında ise bi iş bulmalıydım. Madem artık Tekirdağ’a dönmüyorum,burda hayatımı devam ettirmem için paraya ihtiyacım olacaktı.
Hemen bi taksi çağırdım,o gelene kadar da gidebileceğim pansiyon ve otellere bakmaya başladım. Bütçeyi iyi ayarlamam gerekiyordu,ilk günden tüm paramı rastgele bi yere yatırmamalıydım.Taksi geldiğinde bende bi yer bulmuştum..
İki katlı,çok sakin bi eve denk geldim. Alt katta buranın sahibi yaşıyormuş,üst katı ise ya günlük kiralıyor ya da satıyormuş. Diğer yerlere göre o kadar ucuzdu ki,içime bi kurt düşmedi desem yalan olur. Stres olmuş bi şekilde çaldım kapıyı. Yaşlı,tombul yanaklı,baya sevimli bir kadın açtı kapıyı.
‘Merhaba demin size yazmıştım üst kat için’
Kadın devam etmemi beklemeden direkt araya girdi
‘Aaa gel kızım gel. Seni daha geç bekliyordum,hemen geldin. Yol yorgunusundur geç içeri de konuşuruz seninle’
Bi anda içeri çekip oturma odasına doğru ilerletmişti beni.Sanırım stres olmamı gerektirecek bir şey yoktu,biraz rahatlamıştım ister istemez.
Kadın bana bir çay verdi ve karşılıklı konuşmaya başladık..
Üst katı kiralamıştım hatta kadın bana kendi pastanesinde çalışmayı da teklif etti. Kadının teklifini geri çeviremezdim. Hem iş hemde ev bulmuş oldum. Bir anda fazla şans ile başladım yeni hayatıma. Umarım hep böyle olurdu..
~bu bölüm kısa olacak. Gece veya yarın yeni bölüm atacağım.