Dışarıya çıktığımda büyük bir sakinlikle gördüğüm ilk banka oturdum. Önce kendimi biraz toparlamaya ihtiyacım olduğunu düşünüyordum. Etrafa bakıp nasıl arkadaşlık teklif edeceğimi düşünürken sağıma döndüm, gözleri eski, siyah kumaşla bağlı
ancak üzerinde bembeyaz bir elbise olan kızı fark ettim. Kız tam onu fark ettiğim sırada “Şuraya bak!” Dedi. Garipsedim
kör olsa gözlüğü falan olurdu değil mi? “Gözlerini açıp baksana.” Diyerek tersledim. Ağzında bişeyler geveliyor gibiydi. “Görme engelim var. Arkadaşım da yok, belki olabiliriz diye kaynaşmaya çalıştım. Eminim görme engelim olsa gözlük takacağımı düşündün ancak bu kumaşla bağlamamın tek sebebi hoş görünmesi.” Şaşıp kaldım. Aklımı mı okudu. Yok ya. Ya öyleyse. “Nerden çıkardın böyle düşündüğümü ?” Saçma da olsa gergin hissediyordum. “Tanışmaya çalıştığım herkes bunu söylüyor. Ne sandın ki ?” Biraz da olsa rahat hissettim. Ama o kızda tuhaf şeyler vardı. “Sadece sordum, ama madem istiyorsun deneyelim arkadaş olmayı.” Küçücük sırıttı. Utangaç mı sinsi mi anlaşılmıyordu. Aman kör gözleriyle bana ne yapabilir? Tek hamlede bitiririm işini. “Adım Darla. Senin ?” Sonunda arkadaş bulduğum için heyecanlıydım. “Bende Shay. 21 yaşındayım” mutlu mutlu tanışmaya başladık. “Ne güzel yaşıtız da.” Garip davranıyordu