Bölüm 1

Dolunay, dört yaşında bir çocuktu ama içinde taşıdığı güçler, yaşıtlarının çok ötesindeydi. Gözleri, gece gökyüzündeki yıldızlar gibi parlıyordu; her bakan, onun sıradan bir çocuk olmadığını hissedebiliyordu. Kıvırcık, sarı saçları ve gülümsemesiyle etrafına neşe saçıyordu. Ama onun kalbinde, sürekli kaybettiği bir şeyin hüznü vardı: İkiz kardeşi. O, dolunayın kaybolmuş parçasıydı. Bir sabah, Dolunay bir rüya gördü. Rüyasında, yaşlıca bir amca belirdi. Sesi, derin ve yankılıydı. "Dolunay, zaman geliyor," dedi. Amcanın gözleri, dolunayın içindeki potansiyeli görebiliyordu. Dolunay, bu sözlerin ne anlama geldiğini bilmiyordu ama içi bir sıcaklıkla dolmuştu. O an, sanki bir şeyin başlangıcındaymış gibi hissetti. Ertesi sabah, babasıyla birlikte Süper Kahramanlar Akademisi'ne doğru yola çıktılar. Babası, kasvetli bir görüntü çizen Süper Kahraman Yin'di. Yenilmez gibi görünen bu adam, karanlık geçmişinin izlerini taşıyordu. Dolunay, babasının yanında olmanın verdiği güvenle, kalbindeki heyecanı bastırmaya çalıştı. Ama içinde bir kıpırtı vardı; belki de amcanın söyledikleri, hayatında bir dönüm noktasının habercisiydi. Akademinin kapıları, yüksek ve gösterişliydi. İçeri adım attıklarında, Dolunay'ın gözleri parladı. Renkli kostümler giymiş çocuklar, etrafta koşturuyordu. Her biri, kendi süper gücünü keşfetmek için sabırsızlanıyordu. Dolunay, içindeki gücü hissetmeye başladı. Belki de burada, ikizini bulabilecekti. Ama her şey göründüğü gibi değildi. Bir köşede, karanlık bir gölge belirdi. Dolunay, o gölgenin ne olduğunu merak etti. Gözleri, gölgede bir yüz aradı ama bulamadı. O an, içindeki korku ve cesaret savaşı başladı. "Zaman geliyor," diye düşündü. Ama bu zaman, neyi getirecekti? Dolunay, amcasının sözlerini aklında tekrar ederken, kalbinde bir heyecan dalgası hissetti. Bu, onun başlangıç hikayesiydi. Hem kendini bulma, hem de kaybettiği ikizini arama yolculuğuydu. Ve bu yolculukta, onu bekleyen sürprizler ve tehlikeler vardı. Dolunay, kendi gücünü keşfetmeye hazırdı. Şimdi her şey, onun elindeydi.