Rakami teyze vefat edince eşi Akio Numikara
-Numikara Amca - üzüntüden yatalak kaldı ama Numikara ile birilerinin ilgilenmesi gerekiyordu.
Bu görevi üstüne Mika aldı Ramika ise ben ve annemle gül bahçesine çalışmaya devam etti.
İkiside okuyordu ama Rakami teyze ölünce eğitimlerine ara verdiler. Annem ve ben elimizden geldiği kadar Numikara amca ve Mika'ya yardım etmeye çalışıyorduk. İşte Hokkaido böyle bir yer kar ve kış buranın görünen yüzü onların yanında karanlık ve ölümde yer alıyor. Küçükken her tatil günümüzde Mika ve Ramika ile Hokkaido'nun soğuk sokaklarında top oynardık , artık sadece Numikara amcanın iyileşmesi için dua etmeye ; tapınağa gidiyoruz. Onların eğitimlerine devam etmelerini istiyorum ama onlarında durumu benimle aynı hem Aiko ailesi hem de Haru ailesi : ailelerimiz için çalışmaya mahkumduk hepimiz bu gül bahçesine bel bağlamıştık.
"Subime ! Kapı çalıyor." annem seslenmişti "Açıyorum anne!" kapıya doğru koşmaya başladım. Kapıda Ramika vardı.
- Selam Ramika !
- Selam Subime !
- Mika yok mu ?
- Hayır , evde babamın yanında seninle konuşmak istiyoruz.
- Tamam annemden izin isteyip geliyorum.
Annem izin vermişti Mika ve Ramika acaba benimle ne konuşacaklardı ...¿
