Bölüm 2

Dışarıdan gelen büyük bir sesle gözlerimi hemen açtım o sırada kafamdan şunlar geçiyordu ‘‘Bir insan böyle uyandırılır mı?’’ abim Yunsell krallığının varisi Kluront Kalystar ve küçük kardeşlerim bana şaka yapıyordu, diye düşünmüştüm başta ta ki camdan içeri bir bıçak fırlatılana kadar. Yeniden bir saldırı altında olduğumuzu anlamıştım, aklım çalışmayı ya hemen başlatacaktı ya da ben ölene kadar bekleyecekti ve beklemeden çalışmayı seçti o anda düşündüğüm tek şey ailem nerde sorusu oldu. Üstüme elimden geldiği kadar hızlı davranarak rahat bir şeyler giymeye çalıştım rahat değildi ama beni şimdilik idare ederdi hemen odamın kapısına yöneldim. Sarayın kapılarını hızla açarak koridordan taht odasına doğru koşmaya başladım, sıra taht odasının kapısını açmaya geldiğinde kendimi ne görebileceğime hazırlamaya çalışıyordum ‘‘En fazla ne göre bilirim ki?’’ sorusunu kendime sordum ve cevap aradım. Ailemin ölü bedenlerini ya da ailemin savaş içindeki durumunu görebilirdim iki durumda bizim aleyhimize işliyordu, belki de ailem taht odasında değildi bu durum onlar için çok iyi olurdu. Artık kendimi hazır hissederek kapıyı açtım işte o an gördüklerim içler acısıydı…