Bölüm 7

Mesleğime başarı basamaklarını tırmanarak devam ediyor, hatta bir tatili hakedecek kadar iyi olduğumu düşünüyordum. Artık "uzman dedektif" olarak anılıyordum, ayrıca kimsenin ayak işlerinden sorumlu değildim, aşağılanmıyordum. Hayatım düzene girmiş gibi geliyordu. Sonunda çalıştığım dedektiflik bürosunda senemi doldurmuş ve senelik izine çıkmıştım. Bir aylık izinimde ne yapmam gerektiğini düşünürken bir teklif aldım; Venedik... Orada bir malikanede yetim çocuklar için bir parti düzenlenecek ve ben orada bir dedektiflik oyunu oynatacaktım. Hoşuma giden bu teklifi severek kabul ettim. İki gün sonra o malikanede olmam gerekiyordu. Ben ilk öğrendiğim gün hazırlanıp gidecektim çünkü yol uzun sürüyordu. Yorulacağım kesindi. Ancak iyi bir tatil fikri olduğunundan bu durumdan şikayetçi olmayacağımı sanıyordum. Valizimi hazırladım, sonra yanımda olacak çantamı. Olduğum yerden Venediğe uçak bileti buldum. Uçakla uzun zamandır bir yere gitmemiştim. Hatta bu kadar uzak bir yere gitmemiştim. Çantamı ve valizimi aldım. Arabama atlayıp hava limanına gittim. Uçağıma bindim. Valizimi aldılar. Aslında benim bir korumam vardı. Onunla gidebilirdim ancak ben tek başıma gitmeye karar vermiştim. Neden bunu yaptığımı düşünürken uçağım kalktı. Yolda kitap okumak belki yapılabilecek en iyi şeydi. Bende Venedik hakkında bir gezi yazısı okuyordum.