16.03.2019
Kitap sınavından çıkmıştım, ders çalışmak hiç alışkanlığım olmadığından ve okulun angarya sınavlar ve etkinlikler zorunlu tutmasından bıkmıştım ve üstelik o gün bir de arkadaşımızın doğum günüydü...
O gün, beş dakika oturup kalkarım dediğimde seninle tanışacağımı bilseydim, geri kalan tüm hayatımı orada geçirmeye razı olurdum oysa.
Evet, lise arkadaşları geçicidir; ama doğru kişiyle henüz lise sıralarından ayrılmadan tanışmak da nasıl kutsal bir duyguymuş, bir bilseniz...
Seninle tanıştığım güne kadar, lise benim için biter bitmez tarihin tozlu sayfalarına karışması gereken anılarla doluydu; fakat bana öyle güzel anılar kazandırdın ki, geriye dönüp baktığımda mutsuz anıları bile gülümseyerek hatırlayabiliyorum sayende sevgilim.
Ben öğretmen oldum, ama bana öğretmen olmayı sen öğrettin sayılır aslında; senin beni öyle bir güzel sevişin vardı ki, sevmeyi; sevilmeyi senden öğrendim ben ve öğrendikçe öğrettin çevremdeki sevmeyen, sevilmeyen insanlara...
Bu kitabı belki başkaları da bizden öğrenir umuduyla yazıyorum sevgilim; sevmeyi, sevilmeyi...