Kitaba başlamadan önce:
⚠️stakler gibi benzeri işlerde bulunan insanları KESİNLİKLE desteklemiyorum ve romantikleştirmekte istemiyorum eğer peşinizde böyle birisi varsa yardım bulabileceğiniz kişilere danışın lütfen⚠️
Yorulmuştum... Vücudumdan aşağı akan terler bile benim için ağırdı.
Soyunma odasının en sessiz ve sakin köşesine oturmuş, reddedilmenin nasıl bir his olduğunu sindirmeye çalışıyordum
Bu kadar çabalamışken yarı finallerde nasıl elenmiştim ki? Kazanabilirdim!
"Hanako Watabane üye alımlarına reddedildi"
Gruba girebilirdim böyle bir fırsata sahiptim!
"Hanako Watabane üye alımlarına reddedildi"
NEDEN?!
...
Mükemmel bir idol veya ünlü bir "yıldız" olmak bazı kızların en büyük hayalidir ve bende bu kızlardan biriyim. Evet gereksiz bir hayal yine de bunun hayali ile büyüdüm.
Şimdi ise 16 yaşındayım kız şimdi Bir genç kıza dönüşmüştü... Ve hayallerini gerçekleştirirken başarısız olmuştu
İdol elemelerine katılmıştım, mükemmel bir şekilde ilerlemiştim, fakat yarı finallerde ayağımın kayması ile idoller dünyasından düşüşüm bir olmuştu...
Jüriler her insanın kusursuz olmadığını unutmuştu. Her insan hata yapabilir ama bazıları gerçekten de bunu hatırlamıyordu
"Hanako Watabane üye alımlarına reddedildi"
Şu an elimde bulunan bu kağıt sadece bunu anlatıyordu. Kağıdı çöpe atıp eve gitmek için dışarı çıktım. Bu akşamın karanlığında ya bir sürü hap içerek intihar edecektim ya da bu genç yaşıma rağmen kaçak bir şekilde alkol alıp hayatımı mahvedecektim...
(...)
Metro'daki adamların beni izleyen iğrenç bakışları, yaşlı kadınların benim hakkımdaki fısıldaşmalarının ardından eve ulaşmıştım...
Anahtarlı kilidi aç, ayakkabını çıkar, kapı girişindeki aynadan bugün nasıl göründüğüne bak, çantayı yere fırlat, oturma odasındaki elinde levye olan adama bak...
Adam?.. elinde levye olan adam?...
...
Hanako: bak ne istersen alabilirsin... Sadece bana zarar verme.
(?): ha? Ben hırsız değilim ki ve ne istersen alabilirsin sözü... Alabilir miyim gerçekten?!
Hanako: hayır! Ne istiyorsun sen?!
Adam yüzündeki maskeyi çıkartıp elindeki levyeyi yavaşça yere bıraktı, kollarını iki yana açıp alaycı bir gülümseme yaptı ben ise nasıl bir durumun içinde olduğumu bilemiyorum. Hemen arkamdaki sehpadan vazoyu alıp onun kafasına vurabilirdim...
(?): düzgünce tanışalım... Hana-chan. Lütfen! Ben Daisuke
Hanako: adını ne yapayım? evimde ne arıyorsun?!
Daisuke: tabikide s-
Elime geçen vazoyu hızla onun kafasına vurdum...
Bana yaklaşması benim buna yapmama sebep olmuştu... o yere yapışırken ben elimdeki cam parçalarına bakıyordum.
Ben bu akşam yapabileceğim şeyler arasında bir şey daha eklemiştim...
O da cinayet işlemekti.
Özür dilerim Daisuke hayatına son vermek istememiştim...
DEVAM EDECEK!
Hellllüuuuuu
Ben MiWa!!!!! Buradaki ilk kitabımla sizlerle birlikteyim daha önce Wattpad'de kitap yazdım şimdi ise sıra burada bu kitabı umarım beğenirsiniz gelecek bölümde sizinle tekrar görüşmek dileğiyle!