Gökyüzündeki kara bulutlar Anştekul'un geldiğinin kanıtıdır.
"Selin!! Hemen kalkıyorsun!"
Anlaşılan saat sekizi geçmışti. Sinirle kalktım okul formamı giyindim, çantamı sırtıma taktım ve artık hazırdım.
" Selinnn!! Bak beni oraya getirtme!"
" Geliyorum Heşriyee."
Annemi kaybedeli 2 yıl olmuştu babamda bana iyilik yapmak için bu kadınla evlenmişti. Fakat atladığı iki nokta vardı
1-Ben annemin yerini hep hissettim!
2-Ben bu kadına asla anne demiycektim!
Şuanda 14 yaşındayım ve hayatıma alıştım. Sabah o zımbırtının sesiyle uyanıyorum. Okula hazırlanıyorum ve tam odamdan çıkacakken o zımbırtı tarafından tehtid ediliyorum. Okula gidiyorum, geliyorum. Arkadaşlarımla kütüphaneye gidiyorum LGS'ye çalışıyorum. Akşam eve gelip kahvemle birlikte yıldızları izliyorum. Ve uyuyorum. Bu rutine alışalı 2 yıl olmuştu tabi 2 yıl önce LGS için değil kitap okumak için kütüphaneye gidiyordum. Merdivenlerden inerken yuvarlandım. CİDDİYİM!! Mutfağa vardığımda gördüğüm manzara karşısında ağzım açık kaldı... Çünkü Heşriye yerde kanlar içinde yatıyordu ve ocaktaki süt taşmak üzereydi. Yangı çıkmasına saniyeler kala ocağin altını kapattım ve Heşriye'ye baktım ve ilk defa onun için göz yaşı döktüm. Ve tabağıma koyduğu noodle'lere baktım. Fakat...
O DA NE!!